Basic HTML Version
๑๗๐
มิ
ช้
าอกชอกฉะนี้
เลย
ก้
องกว่
าเสี
ยงปื
น
อั
จฉริ
ยะ
รอนรอนอกร่
ากาสรวล
มิ่
งมิ
ตรยามยาก
หวั
งเราหนาวนี้
อั
นข้
อนี้
เพิ่
งประจั
กษ์
เพี
ยงฝั
นเท่
านั้
นเอง
แรงริ
ษยา
กว่
าประลั
ยธรณิ
นทร์
เมื่
อศึ
กมี
มา
กลื
นมั
นเข้
าไว้
น้
าตา
เพื่
อใคร
ยิ้
มจนสิ้
นปราณ
เรื่
องของกาแพง
ผู้
นิ
ทรา
๒๔๙๖ กว่
าสบสั
นต์
สุ
ขแท้
เขาสั่
นหน้
าเรื่
อย
ภาพบนพื้
นถนน
ก้
าวเธอยั
งก้
องปถพี
เพี
ยงโลงผี
แด่
เพื่
อเพื่
อนอื่
นหมื่
นแสน
เราชุ
บด้
วยใด
ธรณี
นี่
คิ
ดสิ
ทธิ์
ใคร
ชั่
วโมงชั่
ว
๒๔๙๗ เนาแน่
ว ณ แนวเดี
ยว
แสงอยู่
คู่
ธาตรี
เสี
ยงโคและเสี
ยงควาย
ฅนเดนเดน
ระยางรั
ก
พลั
งรั
ก
รอยจารึ
ก
๒๔๙๘ กระจ่
างไกลกว่
าข่
ายประกายดาว
๒๔๙๙ เด็
กประชาธิ
ปไตย
๒๕๐๐ สวั
สดี
ปี
ใหม่
ผี
หลอก
หิ่
งห้
อย
ไหนมิ
ตรชิ
ดใจให้
อิ
ง ?
ใครเอื้
อ ?
มื
อใคร ?
ภาพสรวงอั
นลวงตา
อิ
สระประสาจน
‘รั
ก’ สมั
ยเลื
อกตั้
ง
เห็
ดนรก
เมตตาริ
นรั
กช่
วยทวยประชา
เฮ่
ย – เรื่
องเล็
ก
ไหนผองเพื่
อนสุ
ขทุ
กวาร
ผมใช่
ไทยแท้
แน่
นอน
คอย – คอย
เคี
ยงอยู่
คู่
หทั
ย
ไฉนไม่
เป็
นเช่
น