Page 297 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

องคความรูศิลปนแหงชาติ : นายมานพ ยาระณะ ๒๘๒
กรุงเทพมหานคร สนามมวยเวที ราชดําเนิน ชกมวยทั้งหมด ๑๐๐ กวาครั้ง แพเพียง ๒ ครั ้ง
หลังจากเลิกชกมวยแลวกลับมาเป ดคายมวย “คลองประชั น” ที่บาน และในระหว างสอนการ
ชกมวยอยูนั้น ก็ออกสามลอถีบรับจางแถวตลาดสันปาขอยไปดวยการที่นายมานพ ยาระณะ
ใชชื่อในการชกมวยวาพันศักดิ์ ในเวลาตอมาจึงมีผูเรียกวาพอครูพันบาง ตาพั นบาง
การสืบทอดศิลปะการแสดงพื้นบานลานนา นายมานพ ยาระณะได เรียนการตี กลอง
ไชยมงคลจากครูบามหาวรรณ วัดแมจ อง
เรียนการฟอนเจิง ตบมะผาบ ฟอนดาบ ฟอนหอก จากครูคํา ขุ นพรหม
เรียนฟอนสาวไหมหรือฟอนแมงบง จากครูเผชิญ สุ วรรณรังษี
เรียนศิลปะการตีกลองปูเจ จากครูหลา กุหมาชาวไทใหญ ครูใหม อภิบาล
เรียนศิลปะการตีกลองมองเซิง จากครูรอด อักษรทับ
เรียนการตีฉาบ จากครูสองเมือง อภิบาล
เรียนการตีขิมกับนาของทานคือครูพล ยาระณะ
เรียนดนตรีไทยกับ ครูสุจินต รั ตนคํานวณ (ผูกอตั้งวงสุจินตและสหาย)
นายมานพ ยาระณะไดนําความรู ที่ไดสืบทอดมา รวมแสดงเผยแพรในงานวั ฒนธรรม
ประเพณีตางๆมาโดยตลอด จนมีชื่อเสียงเปนที่รูจักอยางแพรหลาย และไดรับการยกย องวา
เปนผูมีความสามารถในศิลปะการแสดงเจิ ง และกลองพื้นบานลานนา
การถายทอดศิ ลปะการแสดงพื้นบานลานนา นายมานพ ยาระณะได นําเอาคําสอน
ของครูบามหาวรรณที่ ไดกําชับไววา “ใหชวยกันรักษาของดีบานเราไวใหดี จะเป นสิริมงคลแก
ตัวและบ านเมือง และเวลาถายทอดวิชาให ใคร ห ามเก็บเอาสตางค” มาถือปฏิ บัติ อยาง
เครงครั ด โดยในป พ.ศ.๒๔๙๖ ไดเป ดสอนศิลปะการแสดงพื้นบานลานนาใหแก เด็ก เยาวชน
และผูสนใจทั่วไปที่ บานพักของตนเอง โดยไมคิดคาใชจายในการสอนใดๆทั้งสิ้น
ในปการศึ กษา ๒๕๓๘ วิทยาลั ยนาฏศิ ลปเชียงใหม ไดเล็ งเห็นความสํ าคั ญของ
ศิลปะการแสดงพื้นบ านซึ่งนั บวันจะสู ญหายไป และไดทราบว านายมานพ ยาระณะเปนผูมี
ความรูความสามารถในดานศิลปะการแสดงพื้นบานลานนา โดยเฉพาะอยางยิ่ง การฟอนเจิง
และการตีกลองพื้ นบานทุ กชนิด อย างหาตัวจั บยากคนหนึ่ง และเปนบุ คคลหนึ่งที่ควรไดรับ
การสนับสนุน จึงไดเรียนเชิญให เขาทํางานในตํ าแหนงผู ชํานาญการสอนศิลปะพื้ นบ าน ทํา
หนาที่ถายทอดวิชาความรูใหแกครู อาจารย นักเรียนนักศึกษาของวิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม
จวบจนปจจุบั น