Page 148 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

องคความรู
ศิ
ลป
นแห
งชาติ
: นายมานพ ยาระณะ
๑๓๔
๕. เจิ
งหลาว
หลาว (ในลานนาเรียกว
า หลาวตน) ทํ
าจากไมไผรวกดํ
า หรือไมไผ
ยะก็
ได
ในสมั
โบราณใช
หาบขาว หาบฟาง หรือหาบถั่
วเหลืองในฤดู
เก็
บเกี่
ยว สามารถปรั
บใช
เป
นอาวุ
ธได
เมื่
อยามคั
บขั
น ไวสู
กั
บผู
รายที่
อาจเขามาปลน หรือใชต
อสู
กั
บสั
ตวรายนานาชนิดได หลาวมี
ความยาวประมาณ ๓.๕ เมตร ปลายหลาวทั
งสองขางเสี้
ยมใหแหลมใช
สํ
าหรั
บเสียบฟ
อนขาว
หรือมั
ดถั่
วเหลือง จึงมีความคม เมื่
อนํ
ามาเป
นอาวุ
ธจึ
งสามารถนํ
ามาใช
ปาด เฉื
อนได
ท
าเจิ
หลาวของนายมานพ ยาระณะ มีดั
งนี้
๑. ท
าฟ
อนยุ
๒. ท
าตบมะผาบ
๓. ท
าขอพรธรณี
๔. ท
าเขยาะกา
๕. ท
าแทงไกล
๖. ท
าหวั
นคอ(หมุ
นหลาวบนคอ)
๗. ท
าคอหาย(เก็
บคอ)
๘. ท
าแทงดานหนา
๙. ท
าแทงดานหลั
๑๐. ท
าหวั
นเอว (หมุ
นรอบเอว)
๑๑. ท
าขึ้
นบา
๑๒. ท
าขามหลาว
๑๓. ท
านั่
งเหวี่
ยง
๑๔. ท
านั่
งแทง
๑๕. ท
าเวียนบน
๑๖. ท
าค้ํ
าถ
๑๗. ท
าสางซ
าย ขวา
๑๘. ท
าเตรียมแทง
๑๙. ท
าเป
ดอกหลาว
๒๐. ท
าเหวี่
ยงงั