Page 87 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

ในขณะเดี ยวกันได๎ มีหนํวยงานทั้งภาครัฐและเอกชนที่เข๎ าใจบทบาทการทํางานของภาคประชาชน เข๎ามาให๎ การ
สนับสนุนและทํางานรํ วมกั บชุมชนหลายหนํวยงาน ปรากฏการณ์ดั งกลําวมานี้ สะท๎อนให๎เห็นวํา การเมืองท๎ องถิ่น
มีบทบาทตํ อชุมชน ทั้งในด๎ านการสํงเสริ ม สนั บสนุน หรื อการเป็นอุปสรรค ทั้งนี้ขึ้ นอยูํ กั บวําผู๎มีบทบาททาง
การเมืองท๎องถิ่นในขณะนั้นมีอุดมการณ์ ที่สอดคล๎องกั บชุมชนหรือไมํ และมีวิสัยทัศน์เพื่อประโยชน์ สํวนรวมหรือ
การเลือกกลุํม เลือกข๎ าง เหตุการณ์ลั กษณะนี้คงมิ ได๎เกิดขึ้นเฉพาะชุ มชนตลาดสามชุกเพียงแหํงเดี ยว เพราะเป็น
ผลผลิ ตของระบบการเมืองที่มีอยูํทั่ วไปในสังคมไทย เพียงแตํวําชุมชนตลาดสามชุกสู๎ ไมํถอย แม๎จะได๎รั บแรงเสียด
ทานอยํ างหนัก แตํไมํ เคยยอมแพ๎ที่ จะฝ่าฟันอุ ปสรรคตํางๆ เพื่อไปสูํเป้าหมายที่ ชุมชนได๎รํ วมกับปักธงไว๎ จนสําเร็จ
และได๎พบวําชุมชนได๎ ผํานกระบวนการเรียนรู๎มากมาย ซึ่ งสามารถสรุปเป็นกิจกรรมหลักที่ ทําให๎ชุ มชนขับเคลื่ อน
จนสามารถพลิกฟื้นจากตลาดที่ซบเซา มาเป็ นตลาดที่ มีชีวิตชีวาได๎ อีกครั้ งหนึ่งนั้ น ประกอบด๎วย ๑๒ กิจกรรม
ได๎แกํ
๓.๑ สร้างกลไกการทางาน ด๎วยการแตํ งตั้งคณะกรรมการพัฒนาตลาดสามชุ กเชิงอนุ รักษ์ โดยการรวม
กรรมการชุ ดแรกที่ เหลืออยูํ และคณะกรรมการชุมชนจาก ๑๔ ชุ มชน ในเขตเทศบาลเข๎าด๎ วยกัน การแตํ งตั้ง
คณะกรรมการขึ้นมาชุดใหมํ เนื่องจากคณะกรรมการพัฒนาตลาดสามชุ กบางคน เป็นคนอาศั ยอยูํนอกพื้นที่ เชํ น บาง
คนอาศัยอยูํกรุงเทพมหานคร บางคนอาศั ยอยูํที่ ตัวจังหวัดสุพรรณบุรี ทําให๎การทํางานไมํ คลํองตั ว และบางตําแหนํง
ไมํสอดคล๎ องกับความถนัด จึงได๎ปรับเปลี่ ยนโครงสร๎างคณะกรรมการออกเป็น ๖ ฝ่าย โดยมีการกําหนดบทบาท
หน๎าที่ และภารกิ จการทํางานให๎ มีความชัดเจน ทุกคนยอมรับวําการทํางานเป็นด๎วยความสมัครใจ และทุกฝ่ ายต๎อง
รํ วมกันตัดสิ นใจ และเคารพมติในที่ประชุม ซึ่งโครงสร๎างคณะกรรมการดังกลําวประกอบด๎วย ๑) ฝ่ายจัดระเบียบ
ตลาดและพัฒนาสิ่งแวดล๎อม ๒) ฝ่ายอนุรั กษ์และปรับปรุงอาคาร ๓) ฝ่ายจัดตั้งกองทุ นเพื่อการอนุรักษ์ ฟื้นฟูอาคาร
๔) ฝ่ายประชาสัมพันธ์ ๕) ฝ่ายสร๎างเอกลักษณ์ ๖) ฝ่ายประสานงานราชพัสดุ
การดําเนินงานของคณะกรรมการพัฒนาตลาดสามชุกเชิงอนุรั กษ์ โดยการสนับสนุนของมูลนิธิ
ชุ มชนไท มีการดําเนิ นการอยํางตํอเนื่อง ในการฟื้นฟูและปรับปรุงตลาดให๎ เป็นแหลํงทํ องเที่ยว รวมทั้งการกระตุ๎น
เศรษฐกิจของตลาดสามชุก ประกอบกับ ในปี พ.ศ. ๒๕๔๗ เครือขํายการทํองเที่ยวของจังหวัดสุ พรรณบุรี ได๎เข๎า
มาพบปะพูดคุยกั บคณะกรรมการฯ เพื่อแสวงหาความรํวมมื อในการพัฒนาตลาดสามชุกให๎เป็นแหลํ งทํ องเที่ ยว
สําคัญและมีชื่ อเสียง ซึ่งเป็นการจุดประกายที่สําคัญของการพัฒนาตลาดสามชุกให๎ เป็นแหลํงทํองเที่ยวอี กทางหนึ่ง
เพราะคณะกรรมการฯ ได๎มีโอกาสไปศึกษาดูงานในแหลํงทํองเที่ยวตําง ๆ ที่ ประสบความสําเร็จ และสามารถนํ าองค์
ความรู๎ ที่ ได๎ รั บจากการศึ กษาดู งานมาปรั บประยุกต์ ใช๎ กั บตลาดของตนเอง จึ งมี การปรั บโครงสร๎างของ
คณะกรรมการพัฒนาตลาดสามชุ กเชิงอนุ รั กษ์ขึ้นใหมํ โดยแบํ งออกเป็น ๗ ฝ่าย โดยเพิ่ มฝ่ายทํองเที่ยวขึ้นมา
เพื่ อให๎คณะกรรมการชุ ดดังกลําวเป็นแกนหลั กสําคั ญในการพั ฒนาให๎ตลาดสามชุกกลายเป็ นแหลํ งทํองเที่ ยวที่ มี
ชื่ อเสียงสืบตํ อไป
การศึกษาภูมิ หลังทางประวัติศาสตร์ กระบวนการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรม : กรณีศึกษาชุมชนตลาดสามชุก ๕๙