Basic HTML Version
นภาภรณ์
หะวานนท์
และคณะ. ๒๕๕๐.
ทฤษฎี
ฐานรากในเรื่
องความเข้
มแข็
งของชุ
มชน.
กรุ
งเทพมหานคร: สํ
านั
กงานกองทุ
นสนั
บสนุ
นการวิ
จั
ย.
เนาวรั
ตน์
ลิ
ขิ
ตวั
ฒนเศรษฐ. ๒๕๔๘.
การศึ
กษาเด็
กติ
ดการเล่
นเกมส์
ในสถานบริ
การวั
สดุ
โทรทั
ศน์
. รายงาน
การวิ
จั
ย อุ
บลราชธานี
: มหาวิ
ทยาลั
ยราชภั
ฎอุ
บลราชธานี
.
ประกิ
จ ณ สมบู
รณ์
และคณะ. ๒๕๕๓.
ปั
จจั
ยที่
ทาให้
เกิ
ดความสาเร็
จของสามชุ
กตลาดร้
อยปี
.
รายงานการ
วิ
จั
ย สํ
วนการฝึ
กอบรมและพั
ฒนา สํ
านั
กอํ
านวยการกลาง สํ
านั
กงานคณะกรรมการวิ
จั
ยแหํ
งชาติ
.
ประเวศ วะสี
. ๒๕๔๑.
ยุ
ทธศาสตร์
เพื่
อความเข้
มแข็
งทางเศรษฐกิ
จ สั
งคม และศี
ลธรรม
. กรุ
งเทพมหานคร
: สํ
านั
กพิ
มพ์
หมอชาวบ๎
าน.
ปรี
ชา มาละวรรณโน. (๒๕๔๕).
การพั
ฒนาแหล่
งเรี
ยนรู้
ในโรงเรี
ยนมั
ธยมศึ
กษาขนาดกลาง สั
งกั
ดกรม
สามั
ญศึ
กษา จั
งหวั
ดขอนแก่
น
.วิ
ทยานิ
พนธ์
ปริ
ญญาศึ
กษาศาสตรมหาบั
ณฑิ
ต มหาวิ
ทยาลั
ยขอนแกํ
น.
พระไพศาล วิ
สาโล. ๒๕๔๓.
“พุ
ทธศาสนากั
บประชาสั
งคม”
ใน วิ
ถี
สั
งคมไท
สารานิ
พนธ์
ทางวิ
ชาการเนื่
อง
ในวาระหนึ่
งศตวรรษ ปรี
ดี
พนมยงค์
กรุ
งเทพมหานคร : สํ
านั
กพิ
มพ์
มู
ลนิ
ธิ
เด็
ก.
ไพบู
ลย์
วั
ฒนศิ
ริ
ธรรม (๒๕๕๒) เอกสารประกอบการบรรยายเรื่
อง
บทบาทงาน CSR ในการสนั
บสนุ
นงาน
วั
ฒนธรรมแบบบู
รณาการ
วั
นพุ
ธที่
๑๙ สิ
งหาคม ๒๕๕๒ ณ โรงแรมทาวน์
อิ
น ทาวน์
กรุ
งเทพมหานคร.
ไพโรจน์
ภั
ทรนรากุ
ล. ๒๕๔๕. ยุ
ทธศาสตร์
การพั
ฒนาชาติ
ตามแนวทางชุ
มชนพึ่
งตนเองแบบยั่
งยื
น: กรอบ
นโยบายและตั
วแบบการจั
ดการ.
วารสารพั
ฒนบริ
หารศาสตร์
. ๔๒(๓):๑-๖๕
พั
ฒนา กิ
ติ
อาษา. ๒๕๔๖.
ท้
องถิ่
นนิ
ยม ( L OCAL I SM )
.
คณะกรรมการวิ
จั
ยแหํ
งชาติ
สาขาสั
งคมวิ
ทยา
สํ
านั
กงานคณะกรรมการวิ
จั
ยแหํ
งชาติ
.
พรรณงาม เงํ
าธรรมสาร และปรี
ดา คงแป้
น.
๒๕๔๗
.
“ปลุ
กบ้
าน… สร้
างชุ
มชน...คนสามชุ
ก”
สามปี
แหํ
งการ
พั
ฒนาตามแนวทาง “เมื
องนํ
าอยูํ
ชุ
มชนนํ
าอยูํ
”.วารสารชุ
มชนไท.
ยงยุ
ทธ ชู
แวํ
น. ๒๕๔๕.
ความสาคั
ญและขอบเขตของประวั
ติ
ศาสตร์
ท้
องถิ่
นในปั
จจุ
บั
น
. ม.ป.พ.
ระพี
สาคริ
ก. ๒๕๔๘( ๑๖ กรกฎาคม).
ชุ
มชนเข้
มแข็
ง เข้
มแข็
งจริ
งหรื
อ?
. สื
บค๎
นที่
การศึ
กษาภู
มิ
หลั
งทางประวั
ติ
ศาสตร์
กระบวนการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม : กรณี
ศึ
กษาชุ
มชนตลาดสามชุ
ก
๒๑๐