Page 132 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

114
แต่สักลายตามกระแสแฟชั ่นสมัยใหม่ การสร้างบ้านแบบไทใหญ่ถูกปรับเปลี่ ยนไปจากเดิมนิยมบ้าน
สมัยใหม่มากกว่าแบบไทใหญ่ดั้ งเดิมจากข้อจากัด เรื่ องว ัสดุก่ อสร้าง และเฮินไตเหลื อไม่ มากนัก
3) การธารงรักษาเพื่อการคงอยู่ ของศิลปหั ตถกรรมพื้นบ้านชาวไทใหญ่
การธารงรั กษาเพื่อการคงอยู ่ของศิลปหัตถกรรมพื้นบ้านชาวไทใหญ่
นั้ นมี กลุ่ มแม่บ้าน กลุ่มผู ้ สู งว ัยชาวไทใหญ่ที่ ย ังคงสามารถจักสาน ถัก ทอได้ โดยมี การส่ งเสริ มจาก
ภาครัฐและท้องถิ ่น เมื่ อผลิ ตได้แล้วมีค่าตอบแทน และสถานศึกษาหลายแห่ งนาภูมิปั ญญาเข้าไป
สอนให้แก่นักเรี ยน ในการสร้างว ัดหรื อบูรณะแหล่งศาสนสถานเกิดจากความต้องการของพระภิกษุ
และชาวบ้านในชุมชนโดยผ่านขั้ นตอนจากสานักงานพุ ทธศาสนาหรื อกรมศิลปากร ประติ มากรรม
รูปสิ งไม่ นิยมการปั้ นรู ปสิ ง พิธีกรรมก่อนการปั้ นหายไปมีการผสมผสานจากศิลปกรรมอื่น เช่ น
ศิลปะแบบพม่า ศิลปะล้านนาเป็ นต้น ส่ วนในการสักลายแบบดั้ งเดิมย ังคงมีอยู ่ เฉพาะชายสู งว ัย ส่วน
คนรุ่ นใหม่ไม่ นิยมการสัก แต่ มีเพียงส่วนน้ อยที่นิยมสักตามสมัยนิยม ส่ วนในการสร้าวบ้านหรื อเฮิน
ไตนั้ นการธารงรักษาเพื่อการคงอยู ่ขึ้ นอยู ่กับเศรษฐกิ จของผู ้ ทา เนื่องจากบ้านหรื อเฮินไตแบบดั้งเดิ ม
ใช้ว ัสดุ จากไม้ที่ปั จจุบันหาได้ยากและมีราคาแพงมาก การธารงรั กษาเพื่อการคงอยู ่ของเฮินไตจึงมี
เฉพาะในชุมชนไทใหญ่ไม่กี่แห่ ง
ภาพที่ 4.11 กุบไต(หมวกแบบไทใหญ่) ที่นิ ยมใส่ในขบวนแห่ส่ างลอง