Page 523 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๕๐๕
ภาพที่ ๑๖๙ ประเพณีที่เกี่ยวข้ องกับการตาย
มีคติถื อกันอย่างหนึ่งว่ายาที่ใช้ รักษาคนที่ตายแล้ ว จะต้องเททิ ้ งให้ หมด เพราะยาเหล่านั ้ นถูกผี
ทับแล้ วใช้ ไม่ได้ แพทย์ผู้ รักษาเมื่อเห็ นคนไข้สิ ้ นใจแล้ ว ก็รี บนําล่วมยาออกไปนอกชายคาบ้ านเพราะ
กลัวยาในล่วมนั ้ นจะถูกผีทับใช้ ไม่ได้ กระทั่งเลขยันต์ คาถาซึ่งเป็ นของศักดิ์สิ ทธิ์นับถื อก็ต้องเอาออกไป
ถ้าเอาออกไปไม่ทันก็ ถือว่าถูกผีทับเสื่อมหมด ต้ องเอาไปถวายวัด เลขยันต์คาถานั ้ นจะได้ ไม่เสื่อม
เสื ้ อผ้าของผู้ ตายจะยกให้ทานแก่คนยากจน ส่วนบ้านเรื อนต้ องชําระให้ สะอาด เมื่ อเสร็จการปลงศพ
แล้วก็จะมีการทําศพสวดมนต์เย็นเพื่อเป็ นศิริ มงคลหรื อถ้าเป็ นไปได้ ก็ รื ้ อเรื อนไปปลูกถวายวัดเอาบุญ
อีกชั ้ นหนึ่ง
เมื่อการตายเกิ ดขึ ้ น จะต้ องทําการพิสูจน์เสียก่อนว่า ตายด้ วยโรคอันใด ผู้ ตายๆเพราะเจ็บป่ วย
ตายเพราะอัตตวินิบาตกรรม ตายเพราะถูกฆาตกรรม หรือตายด้ วยโรดอันใด เมื่อทําการพิสูจน์โดย
ผู้เชี่ ยวชาญแล้ วก็จะนํามาทําพิธีต่างๆดังนี ้
ทําการขมาศพ
ทําการมัดตราสัง
ทําการนําศพเข้ าโลง
นิมนต์พระมาสวดศพ ด้ วยการสวดอภิธรรม
ทําการนําศพไปเผา