Page 494 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๔๗๖
ตํานานพระพุทธมหาธรรมราชา
ตามประวัติเล่าสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคนแล้ วว่าเมื่อประมาณ 400ปี ที่ผ่านมา ชาว
เพชรบูรณ์กลุ่มหนึ่งมีอาชีพในการจับสัตว์นํ ้ าอยู่ในแม่ นํ ้ าป่ าสัก อยู่มาวันหนึ่งชาวประมงกลุ่มนี ้ ได้ ออก
หาปลาตามปกติเช่นทุกวัน เผอิญวันนั ้ นเกิ ดเหตุการณ์ ประหลาดตั ้ งแต่เช้ าถึงบ่ายไม่มีใครจับปลาได้ สัก
ตัวเลย ดังกับว่าใต้ พื ้ นนํ ้ าไม่มีสิ่งที่มีชีวิตอาศัยอยู่เลยสร้ างความงุ นงงแก่พวกเขาเป็ นอย่างมาก ต่างพา
กันนั่งปรึกษาว่าจะทําประการใดดี
บริเวณที่ชาวบ้ านนั่งปรึกษากันอยู่ ปั จจุบันคือบริเวณ”วังมะขามแฟบ”คําว่ามะขามแฟบ
หมายถึงไม้ ระกํานั่นเอง บริ เวณดังกล่าวอยู่ ทางทิ ศเหนือของจังหวัดเพชรบูรณ์ ทันใดนั ้ นกระแสนํ ้ าใน
แม่นํ ้ าแห่งนั ้ นก็หยุดไหลนิ่งอยู่กับที่ แล้ วค่อยๆมีพรายผุดขึ ้ นมาทีละฟองทวีมากขึ ้ น มองดูคล้ ายกับว่า
กําลังเดือดอยู่บนเตาไฟ ไม่นานก็เปลี่ยนเป็ นวังนํ ้ าวนใหญ่และลึกมาก ณ ที่แห่งนั ้ นทุกคนดูด้วยความ
มึนงง ไม่สามารถหาคําตอบได้ว่าเกิดอะไรขึ ้ น เหตุการณ์ดําเนินต่อไปจนกระแสนํ ้ าวนแห่งนั ้ นเข้ าสู่
สภาพเดิมและดูดเอาพระพุทธรู ปองค์หนึ่งขึ ้ นมาอยู่เหนือผิวนํ ้ ามีอาการดําผุ ดดําว่ายอยู่ตลอดเวลา
เหมือนอาการของเด็กเล็กๆที่กํ าลังเล่นนํ ้ า เป็ นที่แน่นอนที่ชาวประมงกลุ่มนั ้ นได้ ประจักษ์ ถึงความ
ศักดิ ์สิทธิ ์ จึงได้ พร้ อมใจอัญเชิญขึ ้ นมาประดิษฐานไว้ที่วัดไตรภูมิจนกระทั่งปั จจุบันนี ้
ในปี ต่อมาครั ้ นถึ งเทศกาลสารทไทยพระพุทธรู ปองค์นี ้ ที่ถูกอัญเชิญมาจากนํ ้ าก็ได้ หายไปอย่าง
ไร้ ร่ องรอย ชาวบ้านชาวเมืองก็ออกตามหากันจ้ าละหวั่นในที่สุดก็ ไปพบพระพุทธรูปองค์นี ้ ตรงบริ เวณที่
พบครั ้ งแรกและกําลังดําผุดดําว่ายอยู่พอดี จึงได้ อัญเชิญมาอี กครั ้ งหนึ่ง
นับแต่นั ้ นเป็ นต้นมา เมื่ อถึงเทศกาลสารทไทยคื อตรงกับแรม ๑๕คํ่า เดื อน ๑๐ ของทุกปี
ภายหลังถวายภัตตาหารเช้ าแด่พระภิกษุสงฆ์แล้ วเจ้ าเมืองเพชรบูรณ์ สมัยนั ้ น พร้ อมด้ วยข้ าราชการ
ตลอดจนประชาชนในเมืองเพชรบูรณ์ ร่วมกันอัญเชิ ญพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ ์ องค์นี ้ ไปทําพิธีสรงนํ ้ าที่วัง
มะขามแฟบตรงที่พบทุกปี หากปี ใดนํ ้ าน้ อยเข้ าไปไม่ได้ก็ อัญเชิญไปสรงนํ ้ าที่ วัดโบสถ์ ชนะมารแทน แล้ว
ถวายนามท่านว่า “พระพุทธมหาธรรมราชา”
(วิทยากรผู้ให้ ข้ อมูล นางทุมมา อินทรสร บ้ านเลขที่๕๕ ต.ในเมือง อ. เมือง จ เพชรบูรณ์ )
พุทธลั กษณะของพระพุทธมหาธรรมราชา
พระพุทธมหาธรรมราชา เป็ นพระพุทธรู ปเนื ้ อทองสัมฤทธิ์ ปางสมาธิ หน้ าตักกว้ าง๑ ๓นิ ้ ว สูง
๑๘ นิ ้ ว มีพุทธลักษณะเศี ยรสวมมงกุฎทรงเทริ ด พระเกศเมาฬ ีมีลักษณะเหมือนยอดเจดีย์ (ปกติ
พระพุทธรู ปทั่วไปจะเป็ นเปลวเพลิงหรื อดอกบัวตูม) ไม่มีฐาน พระพุทธรูปองค์ นี ้ หาประวัติผู้ สร้ างไม่ได้
เป็ นพระพุทธรู ปศิลปสมัยลพบุรี มีอิทธิ พลอยู่ในตอนกลางของประเทศไทย กําหนดอายุ โดยอนุโลม
ตามอย่างศิลปกรรมขอมในกัมพูชาเช่นศิลปกรรมแบบครึ่ งแรกของพุทธศตวรรษที่อยู่ก่ อนครึ่งแรกพุทธ