Page 488 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๔๗๐
(จากโครงการพัฒนาเทศบาลตัวอย่างแบบบู รณาการ:กรณีศึกษานครบาลเพชรบูรณ์ พ.ศ๒๕๔๗-๒๕๕๑)
ประชาชนส่วนใหญ่เป็ นชาวจังหวัดเพชรบูรณ์ การโยกย้ ายถิ่ นที่อยู่ของประชาชนนั ้ นได้มีผู้ คนที่
เดินทางมาค้าขายจากจังหวัดสระบุรี แล้ วไม่กลับภูมิลํ าเนาเดิม ต่างก็พากันปลูกบ้ านสร้ างเรือนอยู่ที่
จังหวัดเพชรบูรณ์ บริ เวณวัดประตูดาวเดิม วัดไตรภูมิก็มีหลายครอบครัวด้วยกันและอยู่กันมานาน
จนถึงปั จจุบันนี ้ ก็มีเป็ นจํานวนมากด้ วยกัน ส่วนมากชาวสระบุรีที่อาศัยอยู่จะประกอบอาชีพค้ าขายกัน
เป็ นจํานวนมาก
การเดินทางมาจากจังหวัดสระบุรี เพื่อมาทําการค้ าขายที่จังหวัดเพชรบูรณ์ นั ้ นได้เดินทางมา
ทางเรื อโดยใช้เรือขนาดใหญ่ เรียกว่าเรื อกระแชง บรรทุกสินค้ ามาขาย โดยวิ่งทวนกระแสนํ ้ ามาตามลํา
แม่นํ ้ าป่ าสัก โดยใช้เรือยนต์ เป็ นพาหนะจูงมา การเดิ นทางจะเริ่มเดินทางในฤดูนํ ้ าหลาก ประมาณเดือน
๗,๘,๙ สินค้าที่ นํามาขายนั ้ นโดยมากจะเป็ นของกิ นของใช้ เช่นเกลือ นํ ้ าตาล เสื ้ อผ้ า นํ ้ าปลา สบู่ การ
เดินทางจะลําบากมากเนื่องจากนํ ้ าในลํ านํ ้ าป่ าสักเวลานํ ้ าหลาก นํ ้ าจะล้นตลิ่ ง มองไม่เห็นลําแม่นํ ้ าป่ า
สักอยู ่ที่ใดสอบถามได้ความว่าที่ เดินนั ้ นได้ ดูตามระยะทางของต้นไม้ เป็ นหลัก ขนาดได้ ยินเสี ยงเครี่อง
ของเรือยนต์ มาประมาณ๓ วันแล้ วเรือยังเดินทางมาไม่ถึงเพชรบูรณ์ เพราะกระแสนํ ้ าไหลเชี่ ยวมาก
ภาพที่ ๑๒๑ เรือกระแชงที่ใช้ บรรทุกสินค้ ามาขายระหว่างจังหวัดเพชรบูรณ์และกรุ งเทพฯ
(จากโครงการพัฒนาเทศบาลตัวอย่างแบบบูรณาการ:กรณีศึกษานครบาลเพชรบูรณ์พ.ศ๒๕๔๗-๒๕๕๑)
บางท่านอาจจะสงสัยว่าเพราะเหตุใดจึงเลือกเดินทางมายังแม่นํ ้ าป่ าสักโดยใช้ เรือเป็ นพาหนะเพราะใน
สมัยนั ้ นเพชรบูรณ์ เป็ นเมืองปิ ด ไม่มีถนนเชื่อมต่อกับจังหวัดใกล้ เคียง จึงใช้ แม่นํ ้ าป่ าสักเป็ นทางเดิน
ค้ าขายติดต่อกัน ชาวเพชรบูรณ์หลายท่านที่ พอมีฐานะได้ จั ดซื ้ อเรื อขนาดใหญ่บรรทุกสินค้าเช่น
ข้ าวเปลือก ยาสูบ หนังสัตว์ ของป่ าและของสมุนไพรต่างๆตามแต่จะหาได้ บรรทุกเรือล่องไปขายจนถึง
กรุงเทพมหานครก็ มี แล้วแต่สิ นค้าที่ นําไปขายนั ้ นจะขายหมดที่ไหน บางรายขายหมดตั ้ งแต่อยุธยาแล้ ว
ถ่อเรื อกลับเพชรบูรณ์ บางรายก็ล่องไปถึงกรุงเทพฯ โดยไปจอดพักขายสินค้าที่ ปากคลองโอ่งอ่ าง