Page 483 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๔๖๕
คําพูดคนโบราณกล่าวไว้ ว่า “ปลูกไม้ ไว้ ไม่ได้ ทันใช้ ” คนโบราณไม่นิยมปลูกต้ นไม้ จึ งทําให้ ป่ า
ค่อยๆหมดไป แต่อาจารย์ สมพงษ์ ได้ ปลูกไม้ ไว้ ใช้ ประโยชน์ตัวอย่ างเช่นไม้ ไผ่ ใช้ ประโยชน์ ได้ หลาย
อย่างเช่น
๑ .ทําไม้ มหากุศลบอกบุญญาติโยม ไม้ ธงผ้ าป่ า ไม้ธงกฐิ น - เทศน์มหาชาติ
๒. ไม้ ไผ่เทพื ้ นเสาธงการเปรี ยญหลังใหม่ ทําไม้นั่งร้ านศาลาการเปรี ยญหลังใหม่
๓.ไม้ ไผ่ใช้ เทถนนเข้ าวัดและเทหน้ าศาลาการเปรี ยญหลังใหม่
๔. ไม้ ไผ่เพื่อสุขภาพ นวดยํ่าเพื่ อสุขภาพคลายปวดตามข้ อ
วัดได้ ปลูกป่ ามาเป็ นเวลา ๑๕ ปี มี ทั ้ งมะม่ วง มะละกอ ขนุน ไม้ ไผ่ กล้ วย ตะไคร้ ฯ คิดเป็ น
มูลค่า๒ ล้ านบาท ก็ได้ นําเงิ นมาทํานุบํ ารุงพระพุทธศาสนาพัฒนาวัดให้ เจริ ญเพื่อเป็ นที่ปฏิ บัติธรรม
สํ าหรับญาติโยมสืบต่อไป ในปี พ.ศ๒๕๑๓ คณะสงฆ์ได้ แต่งตั ้ งพระครู สังฆรักษ์ สมพงษ์ ปคุโน เป็ น
เจ้ าอาวาสวัดพระแก้ วมี อายุพรรษา๒๕ ปี ปฏิบัติสายพุทโธ
ก่อนหน้ านี ้ มีพระสงฆ์จําพรรษาที่วัดนี ้ ดังนี ้
หลวงพ่อใหญ่ หรื อหลวงพ่อกบ
หลวงพ่อโอภาสี
หลวงพ่อทองคํา
สมัยที่ พระครูสังฆรักษ์สมพงษ์ ปคุโน ยังไม่มรณภาพจะมีการจัดงานประเพณีของวัดคื องาน
ปิ ดทองพระสามพี่ น้ อง พระสิงห์ พระเสือ พระแก้ ว และงานทอดผ้ าป่ าประจําปี ในวันขึ ้ น ๑๕คํ่า เดือน
ซึ่งตรงกับวัน วิสาขบู ชา
มีลายแทงที่เล่าสืบต่อกันมาเกี่ยวกับวัดพระแก้ วดังนี ้
“วัดพระสิงห์ อยู่เหนือ วัดพระเสืออยู่ใต้ วัดพระแก้ วอยู่กลาง จระเข้ ฟาดหางเอาคางทับไว้ ”
เป็ นคําบอกเล่ากันมาร่วม ๗๐๐ ปี
(วิทยากรชื่อ นางละมัย ธรรมะ อายุ๘๕ปี อยู่ บ้ านเลขที่๔/ ๔ถนน เพชรเจริญ ตําบล ในเมือง อําเภอ
เมืองเพชรบูรณ์ จั งหวัดเพชรบูรณ์ -
ชื่อ นางรับ ใหม่สุวรรณ อายุ๘๙ปี อยู่บ้ านเลขที่ ๔/๘ ถนนเพชรเจริญ ตํ าบล ในเมือง อําเภอ เมือง
เพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
ชื่อ นางเสวียน นามสกุล เกษศรี สังข์ อายุ๘๕ปี อยู่บ้ านเลขที่ ๔๑๕/๒ถนนเพชรเจริ ญ ตําบล ในเมื อง
อําเภอ เมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ )