๔๔๑
•
พิ
ธี
ปลงผม (หากปลงในวั
ด) พระอาจารย์
ผู
้
ฝึ
กสอนจะเป็
นคนปลงให้
เองและมี
คนถื
อพานใบบั
ว
เก็
บ ผมที่
ปลงไว้
ในพาน เสร็
จแล้
วนํ
าไปเก็
บไว้
ที่
ต้
นโพธิ
์
เพื่
อเป็
น ศิ
ริ
มงคลต่
อไป
•
หลั
งจากปลงผมเสร็
จแล้
วบิ
ดา-มารดา –ญาติ
ผู
้
ใหญ่
อาบนํ
้
าให้
นาค ซึ่
งจะมี
นํ
้
าอบไทย ดอกมะลิ
หรื
อกลี
บกุ
หลาบ ขมิ
้
นผง สบู
่
เป็
นเครื่
องประกอบในการอาบนํ
้
า
•
หลั
งจากนั
้
นนาคก็
จะไปอาบนํ
้
าชํ
าระร่
างกายอี
กครั
้
งที่
ห้
องนํ
้
า
•
และผู
้
ชํ
านาญการแต่
งกายก็
แต่
งกายชุ
ดนาคให้
•
แห่
นาครอบอุ
โบสถ บิ
ดาสะพายบาตรถื
อตาลปั
ตร มารดาอุ
้
มผ้
าไตร ญาติ
พี่
น้
องถื
อเครื่
อง
บริ
ขาร-ไทยธรรมเวี
ยนรอบอุ
โบสถ ประทั
กษิ
ณ ๓รอบ
•
พิ
ธี
กรนํ
าวั
นทา สมา- นาคหว่
านทาน เข้
าสู
่
อุ
โบสถ
•
พิ
ธี
กรนํ
ากล่
าวขอขมาบิ
ดา-มารดาและรั
บผ้
าไตร เครื่
องสั
กการะมอบให้
นาค
•
นาคประคองผ้
าไตร-เครื่
องสั
กการะ เข้
าหาอุ
ปั
ชฌาย์
วางผ้
าไตรเครื่
องสั
กการะไว้
ข้
างตั
ว แล้
ว
กราบพระอุ
ปั
ชฌาย์
ยกผ้
าไตร-เครื่
องประเคนอุ
ปั
ชฌาย์
กล่
าวคํ
าขอบรรพชา อุ
ปสมบทเป็
น
ลํ
าดั
บต่
อไป
•
ฟั
งคํ
าสอนของพระอุ
ปั
ชฌาย์
เมื่
อสอนจบท่
านจะมอบอั
งสะสวมให้
ผู
้
ขอบวชผู
้
ขอบวชผู
้
ขอบวชพึ
ง
น้
อมกายเข้
ารั
บผ้
าอั
งสะและท่
านจะมอบผ้
าไตรให้
ไปนุ
่
งห่
มให้
เป็
นปริ
มณฑลแล้
วเข้
ามารั
บ
ตาลปั
ตร-เครื่
องสั
กการะไปถวายพระอนุ
สาวนาจารย์
กล่
าวคํ
าขอบรรพชาต่
อไป
•
สามเณรเข้
ามารั
บบาตร-เครื่
องสั
กการะจากบิ
ดามารดาประคองเข้
าไปหาพระอุ
ปั
ชฌาย์
ประเคน
สั
กการะกราบ ๓ ครั
้
งแล้
วนั่
งคุ
กเข่
าประนมมื
อกล่
าวคํ
าขอนิ
สั
ยตอบ-รั
บคํ
าถามคุ
ณสมบั
ติ
จาก
พระคู
่
สวด ท่
ามกลางสงฆ์
อี
กครั
้
ง จบแล้
วกราบ ๓ครั
้
ง นั่
งประนมมื
อนั่
งฟั
งพระอุ
ปั
ชฌาย์
สอนอนุ
สาส์
นจนจบแล้
วรั
บว่
า อามะภั
นเตแล้
วกราบ ๓ ครั
้
ง
•
รั
บเครื่
องไทยธรรมจากบิ
ดา-มารดา ประเคนพระอุ
ปั
ชฌาย์
คู
่
สวด กราบ ๓ ครั
้
งแล้
วกรวดนํ
้
ารั
บพร
กราบ ๓ ครั
้
ง เสร็
จพิ
ธี
การบวชโดยย่
อเท่
านี
้
(วิ
ทยากรผู
้
ให้
ข้
อมู
ล
นายวิ
นิ
จ
อิ
นทร์
สอน อายุ
๗๓ ปี
อยู
่
บ้
านเลขที่
- ตํ
าบล ในเมื
อง อํ
าเภอ
เมื
องเพชรบู
รณ์
จั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
)
ประเพณี
การตาย
การทํ
าพิ
ธี
ที่
เกี่
ยวข้
องกั
บความตายเป็
นประเพณี
ที่
มี
พิ
ธี
กรรมเข้
ามาเกี่
ยวข้
องดั
งนี
้
พิ
ธี
นํ
าศพเข้
าโลง