Page 416 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๓๙๘
หลวงพ่
องาม และหลวงพ่
อเพชรมี
ชั
ยวั
ดมหาธาตุ
วั
ดมหาธาตุ
เป็
นวั
ดสํ
าคั
ญของจั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
เป็
นพระอารามหลวงชั
นตรี
อยู
ที่
ตํ
าบลใน
เมื
อง อํ
าเภอเมื
อง ฯ เป็
นวั
ดที่
มี
หลั
กฐานการก่
อสร้
างปรากฎอยู
ในลานทองคํ
า ที่
พบจากกรุ
ใต้
ฐาน
เจดี
ย์
ทรงพุ
มข้
าวบิ
ณฑ์
ที่
มี
การขุ
ดแต่
งเมื่
อปี
พ.ศ.๒๕๑๐ สรุ
ปได้
ว่
าวั
ดมหาธาตุ
สร้
างขึ
นเมื่
ประมาณปี
พ.ศ.๑๙๒๖
ภายในวั
ดมี
โบราณสถาน โบราณวั
ตถุ
และศิ
ลปวั
ตถุ
ที่
น่
าสนใจหลายอย่
าง ได้
แก่
เจดี
ย์
ทรง
พุ
มข้
าวบิ
ณฑ์
บรรจุ
พระบรมสารี
ริ
กธาตุ
เจดี
ย์
อิ
ทธิ
พลศิ
ลปะอยุ
ธยา สององค์
และฐานเจดี
ย์
ศิ
ลาแลง
ใบเสมาสกั
ดจากหิ
นทรายทั
งแท่
ง จารึ
กด้
วยอั
กษรโบราณ เป็
นต้
พระพุ
ทธรู
ปที่
ประดิ
ษฐานอยู
ในวั
ดมี
สององค์
คื
หลวงพ่
องาม
ด้
วยเหตุ
ที่
งามด้
วยพระพุ
ทธ
ลั
กษณะ สร้
างด้
วยทองสํ
าริ
ด ปางมารวิ
ชั
ย ศิ
ลปะสมั
ยอยุ
ธยาตอนต้
น สมั
ยอู
ทองรุ่
นสาม หน้
าตั
กว้
าง ๓๖ นิ
ว ปั
จจุ
บั
นประดิ
ษฐานอยู
ในพระอุ
โบสถ ส่
วนอี
กองค์
หนึ่
งคื
หลวงพ่
อเพชรมี
ชั
เป็
พระพุ
ทธรู
ปปางมารวิ
ชั
ย เนื
อทองสํ
าริ
ด หน้
าตั
กกว้
าง ๓๖ นิ
ว เดิ
มชาวบ้
านเรี
ยกกั
นว่
า หลวงพ่
อวั
มหาธาตุ
สั
นนิ
ษฐานว่
า สร้
างพร้
อมกั
บวั
ด ในปี
พ.ศ.๑๙๒๖ ต่
อมาเปลี่
ยนเป็
นเรี
ยกว่
า หลวงพ่
อเพชร
มี
ชั
ย เพราะถื
อเอาคํ
าพู
ดของเจ้
าพระยาจั
กรี
แม่
ทั
พไทยที่
ตี
ฝ่
าวงล้
อมทั
พพม่
า ที่
ยกมาล้
อมเมื
อง
พิ
ษณุ
โลก มาอยู
ที่
บ้
านนายม ตํ
าบลนายม อํ
าเภอเมื
องเพชรบู
รณ์
อยู
ในป่
าและมี
แม่
นํ
าป่
าสั
กไหล
ผ่
าน สมารถติ
ดต่
อกั
บกรุ
งธนบุ
รี
ได้
โดยทางนํ
า เมื่
อสะสมเสบี
ยงพร้
อมกํ
าลั
งรบพอแล้
วจึ
งยกกองทั
กลั
บไปตี
เมื
องพิ
ษณุ
โลกกลั
บคื
น (นายจรู
ญ กล้
าการรบข้
าราชการบํ
านาญกระทรวงศึ
กษาธิ
การได้
รั
บคํ
าบอกเล่
าจากนายทอง ไกรโชค ว่
าพระยาจั
กรี
ได้
นํ
าทั
พขณะเดิ
นทั
พผ่
านวั
ดมหาธาตุ
) ได้
พา
ทหารไปนมั
สการพระพุ
ทธรู
ป เสร็
จแล้
วเปล่
งเสี
ยงอั
นดั
งว่
า มี
ชั
ย ทั่
วทั
งกองทั
พ จึ
งได้
ชื่
อต่
อมาว่
หลวงพ่
อเพชรมี
ชั
ย )
วั
ดมหาธาตุ
เป็
นวั
ดที่
เจ้
าเมื
องเพชรบู
รณ์
เป็
นผู
สร้
าง ต่
อมากลายสภาพเป็
นวั
ดร้
าง จนถึ
งปี
พ.ศ.๒๔๔๗ สมเด็
จ ฯ กรมพระยาดํ
ารงราชานุ
ภาพ มี
รั
บสั่
งให้
พระยาเพชรรั
ตน์
(เฟื่
อง) เจ้
าเมื
อง
เพชรบู
รณ์
เกณฑ์
คนมาบู
รณะวั
ดมหาธาตุ
ครั
งใหญ่
ต่
อมาในรั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระมงกุ
ฎเกล้
เจ้
าอยู
หั
ว เมื่
อประมาณปี
พ.ศ.๒๔๕๓ มี
พระราชพิ
ธี
ราชาภิ
เษก ทรงรั
บนํ
าอภิ
เษกจากเจ้
าเมื
องต่
าง ๆ
เจ้
าเมื
องเพชรบู
รณ์
ได้
นํ
านํ
าจากสระมน ในวั
ดมหาธาตุ
ไปร่
วมพิ
ธี
ด้
วย
วั
ดมหาธาตุ
ได้
รั
บการยกฐานะเป็
นพระอารามหลวง ชั
นตรี
ชนิ
ดสามั
ญ เมื่
อปี
พ.ศ.๒๕๓๖