๓๙๘
หลวงพ่
องาม และหลวงพ่
อเพชรมี
ชั
ยวั
ดมหาธาตุ
วั
ดมหาธาตุ
เป็
นวั
ดสํ
าคั
ญของจั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
เป็
นพระอารามหลวงชั
้
นตรี
อยู
่
ที่
ตํ
าบลใน
เมื
อง อํ
าเภอเมื
อง ฯ เป็
นวั
ดที่
มี
หลั
กฐานการก่
อสร้
างปรากฎอยู
่
ในลานทองคํ
า ที่
พบจากกรุ
ใต้
ฐาน
เจดี
ย์
ทรงพุ
่
มข้
าวบิ
ณฑ์
ที่
มี
การขุ
ดแต่
งเมื่
อปี
พ.ศ.๒๕๑๐ สรุ
ปได้
ว่
าวั
ดมหาธาตุ
สร้
างขึ
้
นเมื่
อ
ประมาณปี
พ.ศ.๑๙๒๖
ภายในวั
ดมี
โบราณสถาน โบราณวั
ตถุ
และศิ
ลปวั
ตถุ
ที่
น่
าสนใจหลายอย่
าง ได้
แก่
เจดี
ย์
ทรง
พุ
่
มข้
าวบิ
ณฑ์
บรรจุ
พระบรมสารี
ริ
กธาตุ
เจดี
ย์
อิ
ทธิ
พลศิ
ลปะอยุ
ธยา สององค์
และฐานเจดี
ย์
ศิ
ลาแลง
ใบเสมาสกั
ดจากหิ
นทรายทั
้
งแท่
ง จารึ
กด้
วยอั
กษรโบราณ เป็
นต้
น
พระพุ
ทธรู
ปที่
ประดิ
ษฐานอยู
่
ในวั
ดมี
สององค์
คื
อ
หลวงพ่
องาม
ด้
วยเหตุ
ที่
งามด้
วยพระพุ
ทธ
ลั
กษณะ สร้
างด้
วยทองสํ
าริ
ด ปางมารวิ
ชั
ย ศิ
ลปะสมั
ยอยุ
ธยาตอนต้
น สมั
ยอู
่
ทองรุ่
นสาม หน้
าตั
ก
กว้
าง ๓๖ นิ
้
ว ปั
จจุ
บั
นประดิ
ษฐานอยู
่
ในพระอุ
โบสถ ส่
วนอี
กองค์
หนึ่
งคื
อ
หลวงพ่
อเพชรมี
ชั
ย
เป็
น
พระพุ
ทธรู
ปปางมารวิ
ชั
ย เนื
้
อทองสํ
าริ
ด หน้
าตั
กกว้
าง ๓๖ นิ
้
ว เดิ
มชาวบ้
านเรี
ยกกั
นว่
า หลวงพ่
อวั
ด
มหาธาตุ
สั
นนิ
ษฐานว่
า สร้
างพร้
อมกั
บวั
ด ในปี
พ.ศ.๑๙๒๖ ต่
อมาเปลี่
ยนเป็
นเรี
ยกว่
า หลวงพ่
อเพชร
มี
ชั
ย เพราะถื
อเอาคํ
าพู
ดของเจ้
าพระยาจั
กรี
แม่
ทั
พไทยที่
ตี
ฝ่
าวงล้
อมทั
พพม่
า ที่
ยกมาล้
อมเมื
อง
พิ
ษณุ
โลก มาอยู
่
ที่
บ้
านนายม ตํ
าบลนายม อํ
าเภอเมื
องเพชรบู
รณ์
อยู
่
ในป่
าและมี
แม่
นํ
้
าป่
าสั
กไหล
ผ่
าน สมารถติ
ดต่
อกั
บกรุ
งธนบุ
รี
ได้
โดยทางนํ
้
า เมื่
อสะสมเสบี
ยงพร้
อมกํ
าลั
งรบพอแล้
วจึ
งยกกองทั
พ
กลั
บไปตี
เมื
องพิ
ษณุ
โลกกลั
บคื
น (นายจรู
ญ กล้
าการรบข้
าราชการบํ
านาญกระทรวงศึ
กษาธิ
การได้
รั
บคํ
าบอกเล่
าจากนายทอง ไกรโชค ว่
าพระยาจั
กรี
ได้
นํ
าทั
พขณะเดิ
นทั
พผ่
านวั
ดมหาธาตุ
) ได้
พา
ทหารไปนมั
สการพระพุ
ทธรู
ป เสร็
จแล้
วเปล่
งเสี
ยงอั
นดั
งว่
า มี
ชั
ย ทั่
วทั
้
งกองทั
พ จึ
งได้
ชื่
อต่
อมาว่
า
หลวงพ่
อเพชรมี
ชั
ย )
วั
ดมหาธาตุ
เป็
นวั
ดที่
เจ้
าเมื
องเพชรบู
รณ์
เป็
นผู
้
สร้
าง ต่
อมากลายสภาพเป็
นวั
ดร้
าง จนถึ
งปี
พ.ศ.๒๔๔๗ สมเด็
จ ฯ กรมพระยาดํ
ารงราชานุ
ภาพ มี
รั
บสั่
งให้
พระยาเพชรรั
ตน์
(เฟื่
อง) เจ้
าเมื
อง
เพชรบู
รณ์
เกณฑ์
คนมาบู
รณะวั
ดมหาธาตุ
ครั
้
งใหญ่
ต่
อมาในรั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระมงกุ
ฎเกล้
า
เจ้
าอยู
่
หั
ว เมื่
อประมาณปี
พ.ศ.๒๔๕๓ มี
พระราชพิ
ธี
ราชาภิ
เษก ทรงรั
บนํ
้
าอภิ
เษกจากเจ้
าเมื
องต่
าง ๆ
เจ้
าเมื
องเพชรบู
รณ์
ได้
นํ
านํ
้
าจากสระมน ในวั
ดมหาธาตุ
ไปร่
วมพิ
ธี
ด้
วย
วั
ดมหาธาตุ
ได้
รั
บการยกฐานะเป็
นพระอารามหลวง ชั
้
นตรี
ชนิ
ดสามั
ญ เมื่
อปี
พ.ศ.๒๕๓๖