Page 4 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

ข
สรุ ปผลการวั ย
ผลการวิ จัยเพื่อศึกษาบริบทของชุมชนในด้ านประวัติศาสตร์และทางกายภาคค้ นพบว่า
เพชรบูรณ์ แบ่งออกเป็ น ๒ ยุค ยุคแรก เก่ าแก่ร่วมสมัยกับขอมและสุโขทัยหลักฐานคือวัดในเขต
ตําบลในเมืองคือวัดพระแก้ ว วัดพระสิงห์ วัดพระเสือ และวัดมหาธาตุ เขตนี ้ น่าจะเป็ นเขตราช
ฐานไม่ใช่ถิ่นอาศัยของประชาชน
ส่วนเขตนอกเมืองมี วัดที่ เจ้ าเมืองในสมัยสุโขทัยยุคต้ นสร้ าง อุทิศส่วนกุศลให้ แก่ช้ างเผือก
และพระราชธิ ดาคือวัดช้างเผื อกและนอกนั ้ นเป็ นวัดที่ชุมชนสร้ างขึ ้ นเอง เนื่องจากชุมชนขยายตัว
เพราะเป็ นถิ่นอาศัยของประชาชน
ยุคที่ ๒ สร้ างทับเมืองเก่าในสมัยสุโขทัย โดยร่ นกําแพงเมืองให้ เล็กลงกว่าเดิมในสมัย
อยุธยาสร้ างวัดสําคัญขึ ้ นมาคือวัดไตรภูมิ หลักฐานที่สร้ างเมืองใหม่ทับเมืองเก่าคื อมีวัดที่ เก่าแก่
ที่สุดชื่อวัดโพธิ ์เย็น มีประวัติเป็ นตํานานร่ วมกับชุมชนวัดช้ างเผื อก ซึ่งเป็ นวัดที่สร้ างขี ้ นในสมัย
สุโขทัย แสดงให้เห็นว่ าเมืองยุคหลังสร้ างทับเมืองในสมัยสุโขทัย ไม่มีการแบ่งเขตการปกครอง
เจ้ าเมืองและประชาชนอยู่ร่ วมกัน
ประชาชนในเครือข่ายวัฒนธรรมวัดช้างเผื อก เป็ นชุมชนเก่าแก่ร่วมสมัยกับยุคสุโขทัยยุค
ต้ นและมีประชาชนส่วนหนึ่งอพยพหนีศึกทัพพม่าในสมัยกรุ งศรีอยุธยาแตก โดยหนีลงมาสมทบ
กับชุมชนดั ้ งเดิมจากนั ้ นมีชาวจี น ชาวจังหวัดฉะเชิ งเทรา ชาวจังหวัดน่านและพ่ อค้าที่ ล่องเรื อ
จากสระบุ รี มาติดต่อค้ าขายทางเรือมาสมทบด้ วยและขยายตัวจากเขตรอบนอกอพยพมาอยู่ใน
บริเวณเมืองชั ้ นใน
จากนั ้ นชุมชนเมืองก็พัฒนาก้ าวหน้าทั ้ งทางด้ านเศรษฐกิจ การศึกษา อนามัย การ
คมนาคมทางถนน ไฟฟ้ า ประปา โดยมีเทศบาลเมืองเป็ นหลัก
ในด้ านวัฒนธรรมของชาวบ้านในเขตเทศบาล ตํ าบลในเมือง แบ่ งออกตามข้ อมูลคติชน
วิทยาแบ่งออกเป็ น ๓ ประเภทด้ วยกัน คือมุขปาฐะ( verbal ) อมุขปาฐะ(averbal) และผสม
( mix )
ในประเภทผสมคือประเพณี และภูมิปั ญญาของชุมชนเห็นควรพัฒนาคือ
ด้านประเพณี
๑.ประเพณีการเกิดและวิ ธีการอบรมเลี ้ ยงดูเด็กหญิงชาย เนื่องจากประเพณีนี ้ ไม่มีวันฟื ้ น
ขึ ้ นมาได้ นอกจากจะต้ องทําการอนุรักษ์ และปรับปรุ งประยุกต์ให้ เข้ ากับสถานการณ์ปั จจุบัน