๓๔๓
เซนติ
เมตร หนา ๑๕-๑๖ เซนติ
เมตร คาดว่
ามี
อายุ
ตั
้
งแต่
พุ
ทธศตวรรษที่
๑๑-๑๒ ลงมาจนถึ
งพุ
ทธ
ศตวรรษที่
๑๗-๑๘ จึ
งนั
บว่
าเป็
นเสาหลั
กเมื
องที่
แปลกและเก่
าแก่
ที่
สุ
ดในประเทศไทย กรมศิ
ลปากร
ประกาศให้
เป็
นโบราณสถานสํ
าหรั
บชาติ
เมื่
อพ.ศ.๒๔๘๓
สํ
าหรั
บการตั
้
งศาลหลั
กเมื
องแห่
งนี
้
ของบ้
านในเมื
อง สั
นนิ
ษฐานว่
ามี
การตั
้
งศาลหลั
กเมื
อง ใน
สมั
ยกรุ
งสุ
โขทั
ยและในสมั
ยกรุ
งศรี
อยุ
ธยาซึ่
งมี
การร่
นกํ
าแพงเมื
องให้
เล็
กลงมี
วั
ดไตรภู
มิ
เป็
นศู
นย์
กลาง
อาจจะมี
การตั
้
งเสาหลั
กเมื
องใหม่
หรื
อเป็
นองค์
เดิ
มและตั
้
งอยู
่
ณ ที
ใด ไม่
สามารถระบุ
สถานที่
และหา
หลั
กฐานได้
ศาลหลั
กเมื
องเป็
นเสมาหิ
นมิ
ใช่
ไม้
เป็
นเสาหลั
กเมื
องซึ่
งตามบั
นทึ
กของกรมศิ
ลปากรระบุ
ว่
าเป็
น
เสมาหิ
นที่
นํ
ามาจากเมื
องโบราณศรี
เทพ สมั
ยทวารวดี
ที่
มี
ความหลั่
งไหลทางวั
ฒนธรรมขอม ซึ่
งมี
อายุ
๑,๒๐๐ปี
เพราะฉะนั
้
นเสาหลั
กเมื
องของชาวจั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
จึ
งเป็
นเสาหลั
กเมื
องที่
เก่
าแก่
ที่
สุ
ดใน
ประเทศไทย
ตามตํ
านานความเชื่
อของชาวจั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
เชื่
อกั
นว่
าเป็
นเสาหลั
กเมื
องที่
ตั
้
งอยู
่
บนกํ
าแพง
เมื
องโบราณสมั
ยกรุ
งศรี
อยุ
ธยาตอนกลาง เพราะมี
กํ
าแพงเมื
องเป็
นอิ
ฐปนศิ
ลา ที่
สามารถป้
องกั
นปื
นไฟ
ที่
นํ
ามาใช้
ในการรบ ยุ
คนั
้
นน่
าจะเป็
นสมั
ยพระชั
ยราชา- สมเด็
จเจ้
าจั
กรพรรดิ
ซึ่
งมี
การสร้
างกํ
าแพงเมื
อง
และตรงประตู
กํ
าแพงเมื
องมี
การขุ
ดหลุ
มฝั
งคนที่
ชื่
อ อิ
น จั
น มั่
น คงลงไปทั
้
งเป็
น
ได้
มี
เรื่
องเล่
าสื
บต่
อกั
นมาว่
าเจ้
าเมื
องให้
ทหารไปเที่
ยวประกาศหาคนที่
ชื่
ออิ
น จั
นมั่
นและคง คน
ที่
ชื่
ออิ
น จั
นได้
แล้
วแต่
คนที่
ชื่
อมั่
นและคงยั
งหาไม่
ได้
โดยขณะที่
ทหารเดิ
นขบวนไปประกาศหานั
้
นผ่
านไป
ทางวั
ดไตรภู
มิ
เณร ๒รู
ปได้
ขานรั
บว่
าตนเองชื่
อมั่
นและคงซึ่
งเป็
นเวลาฉั
นเพลพอดี
ทหารได้
ตรู
ขึ
้
นไปจั
บ
เณรทั
้
ง ๒ รู
ป เจ้
าอาวาสขอร้
องให้
เณรทั
้
งสองรู
ปฉั
นเพลก่
อน แต่
เนื่
องจากทหารตระเวนมาหลายวั
นแล้
ว
และกลั
วไม่
ทั
นพิ
ธี
จึ
งไม่
ยอมทํ
าตามคํ
าร้
องขอของเจ้
าอาวาสๆโกรธมากจึ
งสาปแช่
งว่
าใครมาเป็
นเจ้
า
เมื
องเพชรบู
รณ์
ขอให้
อยู
่
ได้
ไม่
เกิ
น ๓ ปี
นั
บแต่
นั
้
นมาไม่
เคยมี
เจ้
าเมื
องคนใดหรื
อผู
้
ว่
าราชการจั
งหวั
ดคน
ใดอยู
่
ได้
เกิ
น ๓ ปี
เลยแม้
แต่
คนเดี
ยว และสิ่
งเหล่
านี
้
คงเป็
นปาฏิ
หาริ
ย์
ที่
หาคํ
าตอบยั
งไม่
ได้
เพราะเป็
น
ความจริ
งที่
ทุ
กคนได้
รั
บทราบกั
นทุ
กคน
ปั
จจุ
บั
นนี
้
ศาลเจ้
าพ่
อหลั
กเมื
องเป็
นสถานที่
ๆชาวเมื
องเพชรบู
รณ์
เคารพและแวะเวี
ยนมากราบ
ไหว้
บู
ชากั
นอยู
่
เสมอทั
้
งในวั
นปกติ
และเทศกาลที่
สํ
าคั
ญๆ
(วิ
ทยากร ดร.วิ
ศั
ลย์
โฆษิ
ตานนท์
อายุ
๔๘ ปี
ตํ
าบลในเมื
อง อ.เมื
อง จ. เพชรบู
รณ์
)