๓๓๐
ภาพที่
๑๓๒ วั
ดโพธิ ์
เย็
น
ภาพที่
๑๓๓ ศาลานางผมหอม
จากตํ
านานนางผมหอมวั
ดโพธิ
์
เย็
นแสดงให้
เห็
นว่
าวั
ดโพธิ
์
เย็
นน่
าจะเป็
นวั
ดเก่
าแก่
ที่
สุ
ดและเป็
น
วั
ดร่
วมสมั
ยในยุ
คที่
เมื
องเพชรบู
รณ์
อยู
่
ร่
วมสมั
ยสุ
โขทั
ยยุ
คต้
นเพราะมี
ตํ
านานเกี่
ยวกั
บนางผมหอม
เช่
นเดี
ยวกั
บวั
ดช้
างเผื
อกแสดงให้
เห็
นว่
าที่
บริ
เวณตํ
าบลในเมื
องสร้
างซํ
้
าในเมื
องเดิ
มในสมั
ยสุ
โขทั
ยมี
วั
ด
ร้
างและถู
กสิ่
งปลู
กสร้
างใหม่
แทนที่
เช่
นวั
ดสนามชั
ยปั
จจุ
บั
นเป็
นบ้
านคนแต่
มี
การนํ
าชื่
อวั
ดมาเป็
นชื่
อถนน
แทน และวั
ดท่
ารออยู
่
ริ
มแม่
นํ
้
าป่
าสั
กปั
จจุ
บั
นเป็
นที่
ทํ
าการไฟฟ้
าส่
วนภู
มิ
ภาค และวั
ดร้
างเดิ
มมี
ผู
้
มาสร้
าง
วั
ดขึ
้
นในที่
เดิ
มเช่
น
วั
ดโบสถ์
ชนะมาร
วั
ดโบสถ์
ชนะมารมี
ประวั
ติ
ความเป็
นมาดั
งนี
้
วั
ดโบสถ์
ชนะมาร
วั
ดโบสถ์
ชนะมารตั
้
งอยู
่
ที่
บ้
านไร่
เหนื
อ หมู
่
ที่
๓ ตํ
าบลในเมื
อง อํ
าเภอเมื
อง จั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
สั
งกั
ดคณะสงฆ์
มหานิ
กาย มี
ที่
ดิ
นตั
้
งวั
ดเนื
้
อที่
๕ ไร่
๑๐ ตารางวา อาณาเขตทิ
ศเหนื
อ ๖๐วา ติ
ดต่
อกั
บ
ที่
ดิ
นของนายทิ
พย์
ทิ
ศใต้
ยาว ๑๒๗ เมตร ติ
ดต่
อกั
บที่
ดิ
นของนางปั
้
นหยา ทิ
ศตะวั
นออกยาว ๖๐เมตร
ติ
ดต่
อกั
บทางหลวงจั
งหวั
ด ทิ
ศตะวั
นตกยาว๖๙ เมตร ติ
ดต่
อกั
บแม่
นํ
้
าป่
าสั
ก มี
หลั
กฐานคื
อส.ค.๑
พื
้
นที่
ตั
้
งวั
ดเป็
นที่
ราบลุ
่
ม หน้
าวั
ดมี
ทางหลวงจั
งหวั
ดผ่
าน หลั
งวั
ดมี
แม่
นํ
้
าป่
าสั
กไหลผ่
าน ซึ่
งอยู
่
ทางทิ
ศตะวั
นตก อาคารเสนาสนะต่
างๆมี
ศาลาการเปรี
ยญ กว้
าง๑๐เมตร ยาว ๑๖ เมตร สร้
างพ.ศ.
๒๕๑๙ เป็
นอาคารไม้
กุ
ฎี
สงฆ์
จํ
านวน ๒ หลั
ง เป็
นอาคารครึ่
งตึ
กครึ่
งไม้
๑ หลั
ง อาคารไม้
๑ หลั
ง
วั
ดโบสถ์
ชนะมาร สร้
างขึ
้
นเป็
นวั
ดนั
บตั
้
งแต่
พ.ศ. ๒๔๗๓ ชาวบ้
านเรี
ยกสั
้
นๆว่
า “วั
ดโบสถ์
” เดิ
ม
ที่
ตั
้
งวั
ดสั
นนิ
ษฐานว่
าเคยเป็
นที่
ตั
้
งวั
ดมาก่
อน และได้
ขาดพระสงฆ์
อยู
่
จํ
าพรรษา จึ
งได้
ทรุ
ดโทรมลง กลาย
สภาพเป็
นวั
ดร้
าง มี
สิ่
งปรั
กหั
กพั
งปรากฏให้
เห็
นเข้
าใจว่
าอุ
โบสถเก่
า เมื่
อได้
สร้
างวั
ดขึ
้
นมาใหม่
จึ
งได้
เรี
ยก
กั
นว่
า”วั
ดโบสถ์
” มี
ภิ
กษุ
๓และสามเณร๓รู
ปอยู
่
ประจํ
า
เจ้
าอาวาสมี
๖ รู
ปด้
วยกั
นคื
อ