๓๑๖
สํ
าหรั
บที่
ดิ
นเดิ
มก่
อนการก่
อสร้
างอาคารเรี
ยนโรงเรี
ยนอนุ
บาล เป็
นของโรงเรี
ยนสตรี
เพชรบู
รณ์
“วิ
ทยานุ
กู
ลนารี
” ปี
๒๔๙๙ โรงเรี
ยนสตรี
เพชรบู
รณ์
ได้
ย้
ายไปเรี
ยนที่
อาคารเรี
ยนแห่
งใหม่
ซึ่
งเป็
นของ
โรงเรี
ยนเพชรพิ
ทยาคม (ปั
จจุ
บั
นคื
อโรงเรี
ยนเมื
องเพชรบู
รณ์
)
โรงเรี
ยนโฆษิ
ตวิ
ทยา
เป็
นโรงเรี
ยนสั
งกั
ดเอกชนมี
ประวั
ติ
ความเป็
นมาดั
งนี
้
เดิ
มตั
้
งอยู
่
เลขที่
๙๕ ถนนเพชรรั
ตน์
ตํ
าบลในเมื
อง อํ
าเภอเมื
อง จั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
เปิ
ดทํ
าการ
สอนเมื่
อวั
นที่
๑๗ พฤษภาคม ๒๕๐๐ การตั
้
งชื่
อถื
อสกุ
ล “โฆษิ
ตานนท์
” เพื่
อเป็
นอนุ
สรณ์
แก่
ตระกู
ล
โฆษิ
ตานนท์
สื
บต่
อไป
วั
ตถุ
ประสงค์
ของการจั
ดตั
้
งสถาบั
นนี
้
เพื่
อเป็
นสถานศึ
กษาของเยาวชนทั่
วไป ในท้
องที่
จั
งหวั
ด
เพชรบู
รณ์
ทั
้
งนี
้
เพราะสถานศึ
กษาของรั
ฐไม่
เพี
ยงพอ โดยรั
บนั
กเรี
ยนชายอายุ
๕-๒๐ ปี
ส่
วนนั
กเรี
ยน
หญิ
งอายุ
๔-๑๘ ปี
เริ่
มจากชั
้
นประถมศึ
กษาปี
ที่
๑ ถึ
งมั
ธยมศึ
กษาปี
ที่
๖ โดยมี
นายเฉลิ
ม ม่
วงอํ่
า
อดี
ตครู
โรงเรี
ยนเพชรพิ
ทยาคม เป็
นครู
ใหญ่
คนแรก อาคารเรี
ยนเป็
นเรื
อนไม้
สองชั
้
นถาวร เนื
้
อที่
๘ ไร่
เศษ
๑๙ กั
นยายน ๒๕๐๑ นายเสงี่
ยม วั
ฒนสิ
งห์
ดํ
ารงตํ
าแหน่
งครู
ใหญ่
มี
การขยายอาคารเรี
ยน
และชั
้
นเรี
ยนถึ
งมั
ธยมศึ
กษาปี
ที่
๓ (ชั
้
นมั
ธยมศึ
กษาปี
ที่
๑ ในปั
จจุ
บั
น)
พ.ศ. ๒๕๐๔ นายเสงี่
ยม วั
ฒนสิ
งห์
ถึ
งแก่
กรรม นางสาวถาวร เอี่
ยมศิ
ริ
รั
กษ์
ดํ
ารงตํ
าแหน่
ง
ครู
ใหญ่
แทน
พ.ศ. ๒๕๐๗ นางสาวถาวร เอี่
ยมศิ
ริ
รั
กษ์
ลาออก นายเฉลิ
ม ม่
วงอํ่
า เข้
าดํ
ารงตํ
าแหน่
งครู
ใหญ่
แทน
พ.ศ. ๒๕๐๘ นายโสภณ สุ
ขวิ
เศษ ดํ
ารงตํ
าแหน่
งครู
ใหญ่
และได้
ลาออก นายเฉลิ
ม ม่
วงอํ่
า เข้
า
ดํ
ารงตํ
าแหน่
งครู
ใหญ่
อี
กครั
้
งจนถึ
งแก่
กรรม เมื่
อ พ.ศ.๒๕๓๑ นางสมจั
นทร์
ม่
วงอํ่
า จึ
งเข้
าดํ
ารง
ตํ
าแหน่
งแทน จนถึ
ง พ.ศ.๒๕๔๔
พ.ศ.๒๕๐๖ ขยายการศึ
กษาถึ
งชั
้
นมั
ธยมศึ
กษาปี
ที่
๓ โรงเรี
ยนได้
รั
บการรั
บรองวิ
ทยฐานะ
เที
ยบเท่
าโรงเรี
ยนรั
ฐบาล
ปี
การศึ
กษา ๒๕๒๑ ยุ
บชั
้
นมั
ธยมศึ
กษาตอนต้
น และเปิ
ดระดั
บอนุ
บาล ๑ และอนุ
บาล ๒ รั
บ
นั
กเรี
ยนอายุ
ตั
้
งแต่
๓ปี
บริ
บู
รณ์
ปี
การศึ
กษา ๒๕๒๘ เนื่
องจากเสี
ยค่
าดู
แลรั
กษาและจํ
านวนนั
กเรี
ยนน้
อยลง จึ
งยุ
บเนื
้
อที่
เหลื
อ
เพี
ยง ๒ งาน ๒ ตารางวา
ปี
การศึ
กษา ๒๕๓๔ ขอเปิ
ดชั
้
นอนุ
บาล