๓๑๐
และสถาปั
ตย์
กรรมเจดี
ย์
ย่
อมุ
มไม้
สิ
บสองแสดงว่
าเจ้
าเมื
องและประชาชนถู
กครอบงํ
าโดยเจ้
าเมื
องสมั
ย
อยุ
ธยายุ
คปลายแต่
ต่
อมาในเขตเมื
องถู
กทิ
้
งร้
างไป
จากนั
้
นมามี
คนต่
างบ้
านต่
างเมื
องอพยพเข้
ามาเพราะต้
องการแหล่
งอาศั
ย คนกลุ
่
มนี
้
จึ
งเข้
ามา
ครอบครองพื
้
นที่
รกร้
างเหล่
านี
้
และเมื่
อเข้
ามาอาศั
ยก็
ดํ
าริ
ที
จะสร้
างวั
ดจึ
งมี
แนวคิ
ดที่
จะฟื
้
นฟู
วั
ดที่
ร้
างไป
ให้
มี
พระสงฆ์
กลั
บมาพํ
านั
กเหมื
อนเดิ
มดั
งที่
ปรากฏในประวั
ติ
ของวั
ดดั
งนี
้
“ต่
อมาในปี
พ.ศ.๒๔๔๗(
มี
นาคม ๒๕๕๐) สมเด็
จกรมพระยาดํ
ารงรา
ชานุ
ภาพ ขณะประทั
บอยู
่
ที่
เมื
องเพชรบู
รณ์
มี
รั
บสั่
งให้
พระยาเพชรรั
ตน์
(เฟื่
อง) เจ้
าเมื
อง
เพชรบู
รณ์
เกณฑ์
ผู
้
คนมาทํ
าการบู
รณะวั
ดมหาธาตุ
ครั
้
งใหญ่
ครั
้
นถึ
งสมั
ยรั
ชกาลที่
๖ ราว พ.ศ.
๒๔๕๓ มี
พระราชพิ
ธี
ราชาภิ
เษกทรงรั
บนํ
้
าจากหั
วเมื
องต่
างๆโดยเจ้
าเมื
องเพชรบู
รณ์
ได้
นํ
านํ
้
าจากสระ
มนในวั
ดมหาธาตุ
ไปร่
วมพิ
ธี
ด้
วย
วั
ดมหาธาตุ
ได้
รั
บพระราชทานวิ
สุ
งคามสี
มาแต่
เดิ
ม ซึ่
งมี
ใบเสมาของเก่
าทํ
าจากหิ
นทราย
ปรากฏอยู
่
แต่
ได้
ขอพระราชทานวิ
สุ
งคามสี
มาใหม่
ได้
รั
บพระราชทานเมื่
อวั
นที่
๑ กุ
มภาพั
นธ์
พ.ศ.
๒๔๙๖ เขตวิ
สุ
งคามสี
มากว้
าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร ได้
ผู
กพั
ทธสี
มาใหม่
ในปี
พ.ศ. ๒๔๙๗ มี
พระภิ
กษุ
จํ
าพรรษาประมาณปี
ละ ๕๐ รู
ป สามเณร ๘๐ รู
ป ทางวั
ดได้
เปิ
ดสอนพระปริ
ยั
ติ
ธรรม พ.ศ.๒๔๘๓ มี
ทั
้
งแผนกธรรมและบาลี
เป็
นวั
ดพั
ฒนาตั
วอย่
างในปี
พ.ศ.๒๕๐๙ ได้
รั
บการ
สถาปนาให้
เป็
นพระอารามหลวงชั
้
นตรี
ชนิ
ดสามั
ญ นั
บตั
้
งแต่
วั
นที่
๒๗ ธั
นวาคม พ.ศ.๒๕๒๕ ตาม
ประกาศกระทรวงศึ
กษาธิ
การลงวั
นที่
๓๐ ธั
นวาคม พ.ศ.๒๕๒๕”
ประวั
ติ
ความเป็
นมาของชุ
มชนที
่
๕
ประวั
ติ
การตั
้
งถิ
่
นของชุ
มชน
ชุ
มชนเทศบาลที
่
๕ พั
ฒนาสามั
คคี
ประกอบด้
วยประชากรที่
อาศั
ยอยู
่
บริ
เวณ ถนนบุ
รกรรมโกวิ
ท สามั
คคี
ชั
ย ซอยสามั
คคี
ชั
ย
๑-๕
ในอดี
ตเป็
นประชากรดั
้
งเดิ
มที่
อยู
่
ในเขตชุ
มชนวั
ดช้
างเผื
อก ซึ่
งได้
มาหั
กร้
างถางพงที่
ดิ
นรกร้
าง
บริ
เวณสี่
แยกไร่
ยาสู
บ ด้
านถนนบุ
รกรรมโกวิ
ททั
้
งสองฝั่
ง ( ต้
นสะเดี
ยง ) จนถึ
งบริ
เวณโรงสี
ไฟไหม้
และ
จั
บจองที่
ดิ
นเป็
นของตน ประกอบด้
วยคุ
ณย่
าฉํ่
า ตระกู
ลมั่
นศรี
คุ
ณย่
าดา ตระกู
ลจั
นทนา คุ
ณย่
าดี
ตระกู
ลขาวสะอาด คุ
ณย่
าเบาะ ตระกู
ลพานํ
ามา และคุ
ณย่
าเสริ่
น ตระกู
ลพึ่
งแก้
ว โดยลู
กหลานส่
วน
ใหญ่
รั
บราชการ พื
้
นเพดั
้
งเดิ
มของคุ
ณย่
าเป็
นคนพื
้
นที่