Page 299 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๘๑
มากขึ ้ นทุกปี จนกระทั่งเป็ นชุมชนใหญ่อยู่กันหนาแน่นทางเทศบาลได้ ตัดทางสร้ างถนนเพื่ อให้
ประชาชนไปมาหาสู่กันสะดวกสบาย
ต่อมาในสมัยของนายวิศัลย์ โฆษิตานนท์ เป็ นนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบูรณ์ ได้ สืบทอด
เจตนารมณ์ของนายชาญ โฆษิ ตานนท์ (บิดา) เป็ นหัวหน้ ากลุ่มพัฒนาได้ วางแผนพัฒนาตลาดให้ได้
มาตรฐานมากยิ่งขึ ้ น เพื่อรองรับการเจริ ญเติบโตของชุมชนจึงย้ ายตลาดใหม่พัฒนา มาสร้ างใหม่ที่
สถานที่กว้ างกว่าเดิม และตั ้ งชื่อว่าตลาดเทศบาล๓ เป็ นศูนย์กลางการค้ าขาย เป็ นตลาดสดของ
ชุมชนใกล้ เคียงในปั จจุบัน
โรงฆ่ าสัตว์
สมัยก่อนโรงฆ่าสัตว์ ตั ้ งอยู่ริ มคลองคู ตรงข้ามกับโรงพยาบาลเพชรบูรณ์ ด้านหน้ าติ ดกับถนน
สามัคคีชัย หัวสะพานหน้ าโรงพยาบาลในสมัยของนายชาญ โฆษิตานนท์ เป็ นนายกเทศมนตรีเมื อง
เพชรบูรณ์ได้ ย้ายไปตั ้ งใหม่ ที่ชุมชนบ้ านคลองศาลา ด้านหน้ าอาคารโรงฆ่าสัตว์ ติดกับถนนพระพุทธ
บาทต่อมาในสมัยของนายวิศัลย์ โฆษิตานนท์ เป็ นนายกเทศมนตรี เมือง ได้ปรับปรุงโรงฆ่าสัตว์ให้ ได้
มาตรฐาน และสร้ างอาคารบ้านพัก พนักงานเทศบาลในบริ เวณนั ้ นด้ วย
สถานที่ราชการ
เรื อนจําจั งหวัดเพชรบูรณ์ เรื อนจําสมัยก่อนเรียกว่า “คุก” เดิมเรื อนจํ าตั ้ งอยู่ ตรงข้ ามวัดไตรภูมิ
(ปั จจุบันคือสํานักงานประปาและสํานักงานไฟฟ้ าส่วนภูมิภาค จังหวัดเพชรบูรณ์ ต่อมาประมาณ พ.ศ.
๒๔๗๒ ได้ ย้ายมาสร้ างเรื อนจําใหม่ ซึ่งเป็ นสถานที่ตั ้ งของสํานักงานเทศบาลในปัจจุบัน ต่อมาจึงย้าย
ใหม่อี กไปสร้ างที่ถนนพระพุทธบาท เลขที่ ๒๓๑ ตําบลในเมือง อ.เมืองเพชรบูรณ์ ซึ่ งเป็ นสถานที่ตั ้ งใน
ปั จจุบัน
ดังนั ้ นเราจึงอาจจะกล่าวสรุปได้ ว่าชุมชนที่ ๑๔เป็ นชุมชนใหญ่ที่ขยายตัวออกมาจากชุ มชน
บ้ านช้ างเผือกและชุมชนบ้ านสะเดียงโดยตั ้ งหมู่ บ้ านอยู่ริมแม่นํ ้ าป่ าสักเช่นเดียวกัน มีความเชื่ อในเรื่อง
เทพสิ่งศักดิสิทธิ ์ และต้ นไม้ ใหญ่ มีนิสัยใจคอเอื ้ อเฟื ้ อเผื่อแผ่ ยึดมั่นในความกตัญ�ูรู้ คุณบรรพบุรุ ษและ
ส่วนใหญ่ จะเป็ นคนดั ้ งเดิมและตั ้ งรกรากมายาวนานนับ ร้ อยปี โดยนับอายุของวัดภูเขาดินที่ตั ้ งมา
ประมาณร้ อยกว่าปี