Page 235 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๑๐
กําแพงเมืองเก่ าป้ อมหลักเมืองและประตูชุมพล
ลักษณะสําคัญของกําแพงเมืองเก่าก่อด้ วยอิ ฐถือปูน สันนิษฐานว่าเป็ นกําแพงเมื องและ
ป้ อมที่ สร้ างขึ ้ นในยุคที่ ๒ คือยุคสมัยอยุธยาราวสมัยรั ชกาลสมเด็จพระนารายณ์ มหาราช ได้
สร้ างเมืองใหม่ลงที่ เดิมแต่ถอยร่ นให้ เล็ กลงกว่าเดิม กําแพงก่ อด้ วยอิฐถือปูนและใช้ ก้อนหิ น
ทรายประกอบบางส่ วนตลอดแนวกําแพงด้ านตะวั นออกยาว ๔๐๐เมตรด้ านใต้ ยาว ๖๐๐
เมตร คือป้ อมถนนหลักเมือง ป้ อมสนามชัย ป้ อมศาลเจ้ าแม่ ป้ อมศาลเจ้ าพ่อ และประตูเมื อง
ปรากฏแนวกําแพงเมืองถนนเพชรรัตน์ ถนนหลักเมืองและถนนสนามชัย
ภาพที่ ๑๕๔กําแพงเมื องยุคที่ ๒ ภาพที่ ๑๕๕ แนวกําแพงเมื องเลียบถนน
เจดีย์ สี่ เหลี่ ยมย่อมุมสมัยอยุธยาวัดไตรภูมิ
เป็ นเจดีย์ ก่ออิฐฉาบปูนย่อมุมทรงปรางค์ฐานสามเหลี่ยมสูง ๙ เมตรความยาวโดยรอบ
๙เมตรมีรู ปแบบลายปูนปั ้ นมีซุ้ มอยู่ด้านข้ างทั ้ งสี่ทิศน่าจะเป็ นที่ประดิษฐานพระ พุทธรูป อิฐแต่
ละก้ อนมีลวดลายประดับเช่ นลายดอกบัวรวมเป็ น ช่อ ดอกอยู่ในวงกลม แต่เดิมมีเจดีย์ ๒
แห่ง ตั ้ งอยู่หน้ าอุโบสถอีกแห่งหนึ่งปั จจุบันชํารุ ดและพังทลายลงแล้ว
ตลาดน้ อยในเมื อง
เป็ นตลาดแลกเปลี่ยนสินค้ าที่บรรทุกเรื อมาค้าขาย ในสมัยที่ ยังมีการใช้ แม่นํ ้ าป่ าสักเป็ น
เส้ นทางคมนาคมทางเรื อ เมื่อเส้ นทางค้าขายเปลี่ ยนเป็ นทางบกตลาดแห่งนี ้ กลายเป็ นตลาด
ค้ าย่อยๆของชาวบ้านต่ อมาทางเทศบาลได้กํ าหนดให้ ท่านํ ้ าวัดไตรภูมิเป็ นสถานที่สํ าหรับแข่ ง
เรือจึงกํ าหนดให้ รื ้ อถอนบ้ านและห้ องแถวออกแล้วย้ ายตลาดออกไปหลังศาลเจ้ าพ่อหลักเมือง
ต่อมาให้ ย้ายออกไปค้ าขายที่ ตลาดสดเทศบาล ๓ และบางส่วนไปค้ าขายที่ตลาดดาวเฮง