Page 210 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๘๕
ครอบครัวด้ วยกันและอยู่กันมานานจนถึงปั จจุ บันนี ้ ก็มีเป็ นจํานวนมาก ส่วนมากชาวสระบุรี ที่
อาศัยอยู่จะประกอบอาชีพค้ าขายกันเป็ นจํานวนมาก
ที่ มาของชื่อชุมชน
ชุมชน๘จะตั ้ งบ้ านเรือนอยู่แถบวัดไตรภูมิและวัดประตูดาวลักษณะของชุมชนจะเป็ น
สองกลุ่มอยู่คนละฝั่ งของแม่นํ ้ าป่ าสัก ชุมชนที่อยู่แถบวัดไตรภูมิก็เรียกตนเองว่าชุมชนวัดไตร
ภูมิอยู่ใกล้วัดประตูดาวก็เรียกตนเองว่าชุมชนวัดประตูดาวโดยเอาชื่อวัดมาเป็ นชื่อของชุมชน
ในลักษณะเดียวกันชุมชนที่ ๙ ประกอบด้ วยชุ มชนวัดโพธิ ์เย็นและชุ มชนวัดโบสถ์ ชนะมารก็
เรียกชื่อของชุมชนตนเองตามชื่อวัดเช่นเดียวกัน
วิถีชีวิตชุมชน
การเดินทางมาจากจังหวัดสระบุ รี เพื่อมาทํ าการค้ าขายที่จั งหวัดเพชรบูรณ์ นั ้ นได้
เดินทางมาทางเรื อโดยใช้ เรือขนาดใหญ่ เรียกว่าเรือกระแชง บรรทุ กสินค้ ามาขาย โดยวิ่งทวน
กระแสนํ ้ ามาตามลําแม่นํ ้ าป่ าสัก โดยใช้ เรือยนต์เป็ นพาหนะจูงมา การเดินทางจะเริ่ มเดินทาง
ในฤดูนํ ้ าหลาก ประมาณเดื อน ๗,๘,๙ สินค้ าที่นํามาขายนั ้ นโดยมากจะเป็ นของกินของใช้ เช่น
เกลือ นํ ้ าตาล เสื ้ อผ้า นํ ้ าปลา สบู่ การเดินทางจะลํ าบากมากเนื่ องจากนํ ้ าในลํานํ ้ าป่ าสักเวลา
นํ ้ าหลาก นํ ้ าจะล้ นตลิ่ง มองไม่เห็นลําแม่นํ ้ าป่ าสักอยู่ที่ใดสอบถามได้ ความว่าที่เดิ นทางมาได้
นั ้ นได้ ดูตามระยะทางของต้ นไม้ เป็ นหลัก ขนาดได้ ยิ นเสียงเครื่ องของเรื อยนต์มาประมาณ ๓
วันแล้วเรื อยังเดินทางมาไม่ถึ งเพชรบูรณ์ เพราะกระแสนํ ้ าไหลเชี่ ยวมาก
ภาพที่ ๑๒๑ เรือกระแชงที่ ใช้บรรทุกสินค้ามาขายระหว่างจังหวัดเพชรบูรณ์ และกรุงเทพฯ
(จากโครงการพัฒนาเทศบาลตัวอย่ างแบบบูรณาการ:กรณี ศึกษานครบาลเพชรบูรณ์ พ.ศ
๒๕๔๗-๒๕๕๑)
บางท่านอาจจะสงสัยว่าเพราะเหตุใดจึงเลือกเดินทางมายังแม่นํ ้ าป่ าสักโดยใช้ เรือเป็ นพาหนะ
เพราะในสมัยนั ้ นเพชรบูรณ์ เป็ นเมืองปิ ด ไม่มีถนนเชื่อมต่อกับจังหวัดใกล้ เคียง จึงใช้ แม่นํ ้ าป่ า
สักเป็ นทางเดินค้ าขายติดต่อกัน ชาวเพชรบูรณ์หลายท่านที่ พอมีฐานะได้ จัดซื ้ อเรื อขนาดใหญ่
บรรทุกสินค้าเช่น ข้าวเปลือก ยาสูบ หนังสัตว์ ของป่ าและของสมุนไพรต่างๆตามแต่ จะหาได้