Page 182 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๕๗
*การอยู่ไฟ จะต้ องหันหน้ าสู้ ไฟและดื่มนํ ้ าต้มซึ่งผสมด้ วยยาสมุนไพรเพื่อให้ ประสะนํ ้ านมและ
ให้ มดลูกเข้ าอู่เร็วขึ ้ น ส่ วนมากจะอยู่ไฟประมาณ๕หรื อ ๗ วัน
*การร่ อนกระด้ ง หลังจากทารกตกฟากแล้ ว คนโบราณหรื อผู้ ที่ชาวบ้ านนั บถือจะนํากระด้ ง
พร้ อมใบหนาดมาปูรองทารก แล้วนํ าทารกใส่กระด้ งร่อน- ซ้ ายขวา ๓ ครั ้ งแล้ วพูดว่า ๓วั นเป็ น
ลูกเป็ ด ๗วันเป็ นลูกคนนะ” บางแห่งพูดว่า ๓ วันเป็ นลูกผี ๔วันเป็ นลูกคน”(อมิตตา โพธิบาย)
*อาหารของแม่หลังคลอด ส่วนมากจะเป็ นอาหารที่ไม่แสลง เช่นต้ องกินข้ าวกับเกลื อ ปลาย่าง
แกงจืด แกงหัวปลี เพื่อจะได้ ประสะนํ ้ านมให้ ทารกดื่มนมได้ สะดวก นํ ้ านมไม่ตัน
*หน้ าที่ ของสามีในขณะที่หญิ งอยู่ไฟ ต้ องดูแลเอาใจใส่ตลอดเวลา ไปหาฟื น หาเตรี ยมไว้ ให้
พร้ อมเติมนํ ้ าต้ มไม่ ให้ขาด เพราะหญิงต้ องดื่ มนํ ้ าร้ อนตลอดเวลาและเป็ นนํ ้ าผสมยาสมุนไพร
ช่วยประสานมดลูก สามีต้ องอดทน ต้ องอดหลับอดนอนและช่วยดูแลลูกในช่ วงที่ภรรยาอยู่ไฟ
จนกว่าจะออกไฟ
* ความเชื่อที่ เกี่ยวข้องกั บการเกิดในแง่ของพุทธศาสนา การเกิ ดในที่นี ้ หมายถึงการเกิดเป็ น
คนหรื อเป็ นมนุษย์ พระพุทธเจ้ าตรัสว่ า การที่ จะได้ เกิดเป็ นมนุษย์ นั ้ นแสนยากแสนลําบาก
พระองค์ทรงแสดงความลําบากไว้ ๔ ประการดังนี ้
กิจโฉ มนุ สสะปฏิลาโภ
การได้ เกิดเป็ นมนุษย์แสนยาก
กิจฉัง มัจจานะ ชีวิตตัง
การครองชีพของสัตว์ทั ้ งหลาย แสนยาก
กิจฉัง สัทธัมมะสะวะนัง
การได้ สดับคําสอนของท่านผู้ รู้ แสนยาก
กิจโฉพุทธานมุปปาโท
การบังเกิดขึ ้ นแห่งพระพุทธเจ้ าแสนยาก
ผู้ที่จะได้ เกิดมาเป็ นมนุษย์นั ้ นจะต้ องมีศีล๕ซึ่งเป็ นพื ้ นฐานของมนุษย์มาก่อนและมี
บุญเป็ นตัวนํามี กรรมเป็ นผู้ แต่ง กล่าวโดยรวมก็คือบุญนํ า กรรมแต่งทําดีดีส่งให้เห็ นผล ทํา
ชั่ว ชั่วก็ดลชั่วให้ ชั่วดีดุจตรงตนที่บอกไว้นา ใครดีใครชั่วไซร้ สุดแท้แต่กรรม
(วิทยากรผู้ ให้ ข้ อมูล นายวินิจ นามสกุล อินทร์ สอน อายุ ๗๓ ปี อยู่บ้ านเลขที่ - ตํ าบล
ในเมือง อําเภอ เมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์)
การอบรมเลี ้ ยงดูเด็กหญิง-ชาย
ถึงคราวคลอดออกมาเป็ นทารก
แม่กอดกกกล่อมไกวมิให้ หมอง
ป้ อนข้ าวนํ ้ านมสงวนประคับประคอง