๑๔๓
ทอดกฐิ
นตามวั
ด งานหนั
งกลางแปลง หนุ
่
มๆจะไปเที่
ยวจี
บสาวโดยการล่
องเรื
อไปตาม
คลองกระเตง และคลองป่
าสั
กไปทะลุ
ถึ
งดงมู
ลเหล็
ก
การใช้
เรื
อต้
องมี
ท่
าเรื
อและมาขึ
้
นท่
าที่
ต้
นไม้
ใหญ่
ที่
โคนต้
นไม้
ชื่
อต้
นเบนหรื
อกกเบน
เมื่
อเรี
ยกกั
นบ่
อยๆจึ
งกลายเป็
นชื่
อหมู
่
บ้
านคื
อหมู
่
บ้
านต้
นเบน
(วิ
ทยากร
นางหนู
ก้
อนทองมา อายุ
๙๔ปี
อยู
่
บ้
านเลขที่
- ถ.เพชรเจริ
ญ- ตํ
าบล ในเมื
อง
อํ
าเภอ เมื
องเพชรบู
รณ์
จั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
วิ
ทยากรที่
ให้
ข้
อมู
ลเพิ่
มเติ
ม นางระนั
บ
หวั
งชั
ย อายุ
๗๑ ปี
นางศรี
นวล คงเมื
อง อายุ
๘๑ ปี
)
ประวั
ติ
ของชุ
มชน ๑๖ และ๑๗
ชุ
มชนนี
้
เดิ
มเป็
นชุ
มชนเดี
ยวกั
นและมี
การแยกตั
วแบ่
งออกเป็
นชุ
มชนย่
อยๆ
๒
ชุ
มชนโดยเทศบาลกํ
าหนดขึ
้
นเป็
นเขตการปกครอง
การตั
้
งถิ่
นฐานของชุ
มชนจะเริ่
มขึ
้
น
ตั
้
งแต่
ปี
พ.ศ ๒๕๑๘โดยได้
มี
ส่
วนบุ
คคลได้
เข้
ามาจั
บจองที่
ดิ
นและเมื่
อได้
รั
บให้
มี
การออก
โฉนดที่
ดิ
นได้
จึ
งมี
การโยกย้
ายบ้
านจากชุ
มชนเมื
องมาปลู
กบ้
านใหม่
ไล่
ที่
เจ้
าของเดิ
มซึ่
ง
ยึ
ดอาชี
พทางการเกษตรได้
แก่
การปลู
กพื
ชผั
ก พื
ชไร่
พื
ชสวนเช่
นมะม่
วง
เจ้
าของที่
ๆอพยพโยกย้
ายมาส่
วนใหญ่
จะมาซื
้
อบ้
านจั
ดสรรที่
ดํ
าเนิ
นการโดยนั
ก
ธุ
รกิ
จผู
้
อพยพโยกย้
ายเข้
ามาอยู
่
ใหม่
จะเป็
นข้
าราชการเป็
นส่
วนใหญ่
ที
่
มาของชื
่
อชุ
มชน
เนื่
องจากมี
ประชาชนจากแหล่
งในเมื
องและข้
าราชการเข้
ามาตั
้
งรกรากในชุ
มชน
ใหม่
แห่
งนี
้
จากสภาพชุ
มชนที่
มี
ตลาดเล็
กๆ มี
คิ
วรถโดยสารประจํ
าสาย ตะเบาะ-นํ
้
าร้
อน
จากสวนผั
กพื
ชไร่
พื
ชสวนกลายเป็
นหมู
่
บ้
านทางเทศบาลจึ
งตั
้
งชื่
อให้
ว่
าชุ
มชนเพชรพั
ฒนา
(วิ
ทยากรนางทองล้
วน
พรหมบุ
ญ อายุ
๗๒ปี
อยู
่
บ้
านเลขที่
๔๑ถ.เพชรเจริ
ญ- ตํ
าบล
ในเมื
อง อํ
าเภอ เมื
องเพชรบู
รณ์
จั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
ผู
้
ให้
ข้
อมู
ลเพิ่
มเติ
มนางสาวนั
นทนา
ทองสู
งเนิ
น อายุ
๖๑ ปี
)
เรื
่
องราวและตํ
านานในท้
องถิ
่
น
ตํ
านานเมื
องบาดาล
ที่
ศาลากกลางเก่
าจะมี
ต้
นมะเดื่
อที่
ตรงนี
้
เคยมี
เมื
องบาดาลชาวบ้
านเมื่
อมี
งาน
เทศกาลก็
จะไปยื
มเครื่
องเพชร เครื่
องทอง หม้
อถ้
วยชาม เมื่
อยื
มแล้
วก็
นํ
าไปคื
น ต่
อมามี
ครอบครั
วหนึ่
งมี
แม่
ชื่
อบั
วเผื่
อน มี
ลู
กสาว ๒ คนชื่
อ บั
วผิ
นกั
บบั
วผั
น เมื่
อถึ
งเวลามี
งาน
เทศกาลก็
ลงไปยื
มข้
าวของเครื่
องใช้
เครื่
องเพชรเครื่
องทอง ขึ
้
นมาใช้
แต่
คิ
ดไม่
ซื่
อวางอุ
บาย
ด้
วยการลงไปยื
มทาหน้
าดํ
าลงไปเวลากลั
บขึ
้
นมาล้
างหน้
าดํ
าออกแล้
วไม่
เอาของไปคื
น
คนบาดาลเห็
นผิ
ดสั
งเกตจึ
งขึ
้
นมาตามคนหน้
าดํ
า แต่
ก็
ไม่
เจอจึ
งโกรธ จึ
งปิ
ดเมื
องบาดาล
ตั
้
งแต่
บั
ดนั
้
น