Page 118 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๙๓
นอกจากนี ้ ยังมีบุคคลที่ประกอบธุ รกิจและทําการค้าขายอย่างต่อเนื่องจนถึงปั จจุบันอี กหลาย
ราย เช่น
ร้ านจิ ้ นเซ้ งพาณิชย์ จําหน่ายหนังสือ
นายเสรี มาสุธน ตัวแทนสุรา ยาสูบ
ซือเหรียญอาภรณ์ – ซือเหรียญพาณิช – ซื อเหรียญการไฟฟ้ า
ไทยสากล สากลเฟอร์ นิเจอร์
ปึ งยิดเกา เอสอาร์ มาเกตติ ้ ง (ปั จจุบันมี ๕ สาขา )
โรงแรมย่งอัน
ร้ านขายยาวิชัยฟาร์มาซี
ประชากรเก่ าแก่ อีกกลุ่ มหนึ่ง อพยพมาจากจั งหวัดน่ าน มาตั ้ งหลักแหล่ งค้ าขายเสื ้ อผ้ า
สํ าเร็ จรูป เครื่องครัว นํ ้ ามันก๊ าด อุปกรณ์ จับปลา ฯลฯ ได้ แก่ ตระกูล คํ ามาตร ศรีสุขคํา ศรีตน
ชัย ศรี นวลชัย ศรี ตนทิพย์ สมมี ชัย
(ข้ อมูลจาก นายวิสิ ทธิ์ เมฆประยูร น.ส.เตือนใจ เมฆประยู ร น.ส.กฤษณา เมฆประยูร น.ส.
อาภรณ์ โฆษิตานนท์ นายสมคิด คํ ามาตร )
ชุมชนที่ ๗ ( เพชรนิ กรบํารุ ง)
ย้อนอดี ตไปประมาณ ๑๐๐ ปี ในสมัยรั ชกาลที่๕ด้ านทิ ศตะวันตกของชุนชนในเมือง คือชุมชน
บ้ านถนนนอก ( เพชรนิกรบํารุ งในปั จจุบัน ) เป็ นที่พักอาศัยของกลุ่มราษฎรที่เป็ นไทจากการ
เลิกทาส โดยพระมหากรุ ณาธิคุณของล้นเกล้ าฯ รัชกาลที่ ๕ กลุ่ มคนเหล่านั ้ นจึงได้ มาหักล้ าง
ถางพงก่อตั ้ งชุมชน เพื่อประกอบอาชีพ เกษตรกรรม เป็ นหลัก โดยมี อาณาเขต ทิศเหนือ จากสี่
แยกไฟแดงโรงแรมบูรพา ทิศใต้ จดบริเวณวัดมหาธาตุ ทิศตะวันออกจดสะพานพญาโศก และ
ทิศตะวันตกจดตลาดเทศบาล ๒
(ข้อมูลจากนางประโลม โฆษิตานนท์)
สมัยก่อนถนน หนทาง รถยนต์ รถจักรยานยนต์ มีไม่ มาก มีแต่จักรยาน และเดินกัน ไฟฟ้ าตาม
ถนนยังไม่มี นํ ้ าประปามีใช้เป็ นบางบ้าน นํ ้ าดื่มจะมาตักนํ ้ าบาดาลตรงอนามัย (สุขศาลา) และ
นํ ้ าบ่อที่อยู่ตรงข้ ามกับโรงพยาบาลเมื องเพชรเดี๋ยวนี ้ อี กบ่อหนึ่ งอยู่หลังวัดมหาธาตุ บ้ านเรื อน
ก็ปลูกอยู่ห่างๆกันมีนับหลังได้ รู้ จักกันหมด มีคลองคู เป็ นคลองใช้ อาบ ซักผ้ า
(ข้ อมูลจากนางสมศรี ฉิมมา)
ประมาณ ๔๐ ปี ที่แล้ ว ที่ ดินแถวนี ้ (ซอยนิ กรบํารุ ง) เป็ นป่ าพงสูงท่วมหัว ไม่มีบ้ านคนอาศัยอยู่
มีบ้ านลุงเฉลิ มมาอยู่เป็ นบ้านแรก การซื ้ อขายที่ ดินแถวนี ้ ตารางวาละ ๓๐๐-๕๐๐บาท เส้น
ทางเข้ าออกเป็ นลูกรัง เมื่ อถึงหน้ าฝนนํ ้ าจะท่วมหมดทั ้ งซอย บริ เวณโรงเรียนโฆษิ ตวิทยา