Page 149 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 141 -
เจ็บเพราะถู กสามีทําร้าย มีแต่ที่คนอื่นทําร้ายภรรยาแล้วสามีต้องเข้าไปปกป้ อง ความที่ผิดพลังครั้ งนี้
ก็ให้ เป็ นบทเรี ยนสอน ไม่มีใครที่ไม่เคยผิดพลาดทุกคนเคยผิดพลาด เมื่ อรู้ว่าผิดพลาดอย่างไรก็ควร
แก้ไขและชําระมลทินบาปเสี ย แล้วกลับตัวกลับใจเป็ นคนใหม่ที่ดี รักลูกรักเมียเหมื อนตอนที่รักกัน
ใหม่ๆ นอกจากนี้ ย ังได้มีการแนะนําว่าหากคุณเหลจะมีภรรยาใหม่โดยทิ้งภรรยาเก่าก็ทําได้ เพราะว่า
ผู ้ ชายทิ้งผู้ หญิงได้เสมอ แต่การทอดทิ้งผู้หญิงนั้ นต้องไปตัวเปล่าไม่สามารถเอาลูกไปด้วยได้ และ
ทรั พย์สิ นพร้อมลูกชายลูกสาวจะเป็ นของภรรยาฝ่ ายเดียว ถ้าหากทิ้งเมี ยไปอย่างนี้ ทรัพย์สิ ้นในกอง
มรดกของครอบครัวก็เป็ นของภรรยาและลูกของภรรยาคนแรกเท่านั้ น คุณเหลต้องไปเริ่ มต้นตั้ งเนื้ อ
ตั้งตัวใหม่ ต้องไปหัดเลี้ ยงลูกใหม่และกว่าลูกจะโตมาได้ก็ต้องใช้เวลานานหลายสิ บปี ผู้ ใหญ่บ้านก็
ได้กล่าวในทํานองว่า ถ้าคุณเหลมาแต่งงานใหม่ตอนนี้ เดี๋ยวลูกของคุ ณเหลก็จะได้เรี ยกลูกชายของ
ตนเองว่าพี่ เพราะขณะนี้ ลูกของตนเองต้องเรี ยกลูกคุณเหลว่าพี่อยู่ รู้ สึ กเสียดายแทน คุณเหลได้กล่าว
ว่าตนเองไม่ได้เจตนาที่จะทิ ้งลูกทิ ้งเมีย และตนเองไม่ได้พูดด้วยว่าจะเอาเมียน้อย ที่ประชุมได้
หัวเราะและกล่าวอวยพรซึ่ งกันและกัน เน้นไปที่ การให้ทุกฝ่ ายคืนดีกันและอยู่ร่วมกันต่อไป
เมื่ อได้มีการทําอาหารรับประทานด้วยกันแล้วก็เป็ นอันจบเรื่ องราวไป จากนั้ นเป็ นต้นมา
คุณเหลก็กลับมาอยู่กับคุ ณหมวงภรรยาของตนเอง ส่วนครอบครัวของคุณเหยียนก็ย ังคงทักทายกับ
คู่กรณี ด้วยสีหน้าที่ดี ชาวบ้านก็ยุติการนิ นทากล่าวร้ายครอบครัวของคุณเหล มีการคบหากันด้วยดี
ดังเดิม แม้จะมีการทะเลาะกันอยู่บ้างในครอบครัวแต่ก็ ไม่ใช่เรื่ องที่ ไปคบหากับคุณเหยียน
3. ปัญหาความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่ างกาย
ช่ วงวัยวุ ่นเป็ นวัยแห่ งความคึกคะนอง ในทุ กๆสังคมการทะเลาะเบาะแว้งของเด็กวัยรุ่ น
มักจะเกิดขึ้นได้ง่าย ไม่ว่าจะมาจากการที่พูดจาไม่เข้าใจกัน หรื อแย่งชิ งของเล็กๆน้อยๆชอบ
เหมือนกันหรือทําเพื่อโอ้อวดซึ่ งกันและกัน ว่าเกี ยรติยศและศักดิ์ ศรี ของแต่ละคนมีต่ างกันเหนื อกว่า
กันอย่ างไร ปัญหาก็คือต่างเชื่ อว่าตนเองมีเหนือกว่ าคนอื่นๆ เมื่อมีการท้าทายกันเกิดขึ้ นหรื อถูก
ปฏิเสธจากเพื่ อนอย่างไม่สบอารมณ์หมาย การนัดชกต่อยก็ จะเกิดขึ้ นมา ลองคิดถึงเรื่ องที่ เกิดขึ้ นใน
เด็กเล็กในช่วงก่อนวัยประถม การทะเลาะกันธรรมดาระหว่ างเด็กกับเด็ก เด็ กที่แพ้จะวิ่งไปหาผู ้ ใหญ่
ก่อนและเริ ่ มฟ้ องว่ าคนนั้ นคนนี้ ได้มาแกล้งเขาทําร้ายเขาอย่างนั้ นอย่างนี้ เมื่ อฟ้ องเสร็จแล้วเด็กขี้ ฟ้ อง
ก็จินตนาการหรื อมีการคาดหมายไว้ว่าตนเองจะได้เห็นการลงโทษที่เกิดกับคู่กรณี หรื อพร้อมได้รับ
การปลอบประโลมใจ เมื่อได้รับการเยียวยาอย่างนี้ แล้วความรู ้สึ กเสียใจหรื อความเจ็บปวดที่บางครั้ ง
แค่ ผิวหนังกําพร้าถลอกก็จะหายไปเลย พร้ อมคําพูดของผู้ที่เด็กไว้วางใจเพียงสั้ นๆว่า “โอมเพี้ ยง! จง
หายดี” หรื ออาจมีปฏิกิ ริยาประกอบด้วยเช่นโอบกอดหรือหอมแก้มให้เป็ นรางวัลที่หยุดร้องไห้
พฤติกรรมเช่นนี้ เกิดขึ้ นกับเด็กที่เขาย ังไร้เดียงสา ที่นี้ เรามาดู เด็กวัยรุ ่ นเวลาเขาจะทะเลาะกันเขาต้องมี
จุดขัดแย ้งกันก่อน ตามละดับประสบการณ์ของคนๆนั้ น เท่าที่เขาจะเชื่อได้ว่า สิ่ งที่ใช้เป็ นฐานของ
การยืนในทางสังคมของคนระดับอย่างเขา เพื่อให้ทุกคนพร้อมที่ จะยอมรับเขาได้ให้เป็ นหนึ่ งใน