Page 75 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

องอาจ อินทนิเวศ วงซอพื้นเมื องในจังหว ัดเชียงราย / 54
ประมาณ 1 ปี จนเกิ ดความชํานาญสามารถจดจําทํานองและเทคนิ คลีลาในการขับซอ หลังจากนั้นก็
เริ่ มรับงานซอด้วยตัวเอง เพื่อเพิ ่มพูนประสบการณ์โดยไม่ติดตามแม่ครู ไปทุกที่อี ก
ในอดีตนั้ น การขับซอแบบทั่วไป คือ ซอถามถิ่นฐาน บ้านที่ กําเนิ ด ซอเกี้ ยวคาน ซอถามอายุ
ซอปั ดเคราะห์ ซอเชิญสิ่ งศักดิ์ สิ ทธิ์ เจ้าที่ธรณี เทวดาอารั กษ์ มาช่ วยปกปักษ์รั กษา และการซออวย
พรให้คนฟั งและเจ้าภาพเท่านั้ น การซอในระบบหรื อในโครงเรื่ องแบบเดี ยวกันนี้ ช่างซอในเขต
ภาคเหนือ เช่น เชียงใหม่ เชียงราย ลําพูน ลําปาง และพะเยา จะซอในลักษณะนี้ เหมือนกันหมด ด้วย
เหตุนี้ พ่อครู ศรี ทวนจึงเกิ ดแนวคิ ดในทางสร้างสรรค์ขึ้ น สมควรที่ จะแต่งบทซอขึ้นมาเพื่อใช้ซอใน
งานต่างๆ เพราะเป็ นช่างซออาชีพ เพื่ อเปลี่ยนแนวคิดเก่าๆที่ ซํ้ าซากให้ซอมีความทันสมัยขึ้ นฉี กแนว
จากเดิม
ใน ปี พ.ศ.2510 พ่อครูศรี ทวน ได้แนวคิดจากการฟั งเพลงลูกทุ่งของไวพจน์ เพชรสุ พรรณ
คื อ เพลงแบ่งสมบัติ ซึ่ งกําลังเป็ นที่นิยมเปิ ดตามสถานี วิทยุต่ างๆ นําเอาโครงเรื่องของเพลงมาแต่ ง
ใหม่ ในรู ปแบบของการขับซอ ชื่ อว่า ซอแบ่งสมบัติ แล้วนําออกไปซอเผยแพร่ ออกอากาศที่สถานี
วิทยุกระจายเสียงแห่ งประเทศไทย จังหวัดลําปาง เป็ นครั้ งแรก โดยซอคู่กับลูกศิษย์ คือ บัวนํา จนมี
ชื่ อเสี ยงเป็ นที่รู้ จักของประชาชนในนามของช่ างซอศรี ทวน-บัวนํา หลังจากนั้ นพ่ อครู ศรี ทวนก็มี
แนวคิดใหม่ๆ ในการแต่ งซอขึ้นมาเรื่ อยๆ จนถึ งปัจจุบัน
ตลอดเวลาของการเป็ นศิลปิ นช่างซอ พ่อครูศรี ทวน สอนน้อย ไม่เคยหยุดนิ่ง ทํางานซอมา
เกือบทั้ งชี วิต พ่อครู ศรี ทวนเป็ นทั้ งช่างซอ เป็ นทั้ งครู ผู ้ให้ความรู ้และประสบการณ์แก่ ศิษย์ เป็ นทั้ ง
ผู ้ สร้ างอาชีพให้กับสังคม ให้มีศิลปิ นช่างซออยู่คู ่กับสังคมล้านนาจวบจนทุกวันนี้
4.2.1.2 ด้านประวัติ การศึ กษา
การศึ กษาสูงสุ ดจบชั้ นประถมศึกษาปี ที่ 2 โรงเรี ยนแม่ จั้ วเหนือ อําเภอแม่ ใจ
จังหวัดเชี ยงราย
4.2.1.3 ประวัติ การทํางาน
เริ ่มออกซอเมื่ ออายุ 13 ปี ฝึ กหัดแต่ งเครื อซอพื้นเมื อง และร้อยแก้วมาตลอด จน
กระทั้ งปี พ.ศ.2513 จึ งเข้าร่วมงานกับคณะร่มโพธิ์ ทอง แสดงตามงานต่างๆ จนเกิ ดความชํานาญ
ยิ ่งขึ้ น มีช่ างซอสนใจฝากตัวเข้ามาเป็ นลู กศิษย์มากมายในภาคเหนื อ เช่น ในจังหวัดเชี ยงราย
เชียงใหม่ พะเยา ลําปาง ลําพูน แต่งค่าวซอ ไว้ไม่ ตํ่ากว่า 120 เรื่ อง รวมระยะเวลาในการเป็ นช่างซอ
ถึงปั จจุบัน 55 ปี