Page 212 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

บัณฑิตวิ ทยาลัย มหาวิ ทยาลัยมหิ ดล ศศ.ม. (ดนตรี) / 191
-4
-3
-2
-1
0
1
2
3
4
5
6
7
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
ชุดข้ อมูล1
ชุดข้ อมูล2
แผนภู มิที่ 5.59 แสดงทิศทางการดําเนิ นทํานองละม้าย ท่อน A ชาย ประโยคที่ 4
จากแผนภู มิที่ 5.59 เป็ นการเคลื่ อนที่ของทํานองการขับซอกับทํานองปี่ จุม ผลการวิ เคราะห์
พบว่า วรรคที่ 7 มีระยะห่างคู่ m3-M3-M2 และ m3 เป็ นตัวเชื่อมเข้าวรรคที่ 8 วรรคที่ 8 มี
ระยะห่างคู่ P5-P5-P1 และ P5 เป็ นตัวส่ งจบประโยค
เห็ นได้ว่า ในวรรคที่ 7 ระยะห่างของเสี ยงที่พบมากที่สุ ดเป็ นระยะห่างคู่ m3 และใช้เป็ น
จุดเชื่ อมวรรคเข้ากับวรรคที่ 8 ส่ วนในวรรคที่ 8 ระยะห่างของเสียงเป็ นคู่ชนิดเพอร์ เฟ็ คทั้ งหมด แล้ว
ลงจบประโยคด้วยระยะห่างของเสี ยงขั้ นคู่ P5
ทํานองละม้ าย ท่อน B ชาย ประโยคที่ 1
ตัวอย่างที่ 5.107 แสดงเสี ยงหลักของแนวทํานองละม้าย ท่อน B ชาย ประโยคที่ 1
จากตัวอย่างที่ 5.107 เป็ นทํานองในท่อน B ทํานองละม้าย ของช่างซอชาย จากเสี ยงหลัก
ของแนวทํานอง ในประโยคที่ 1 จากระดับเสี ยงการขับซอ สามารถแทนค่าเป็ นสัญลักษณ์ตัวเลข ได้
ดังนี้ คือ -3/3/3/3/2/3/3/-3 เป็ นต้น ส่ วนเสี ยงหลักของเสี ยงแม่กระด้าง มีโน้ตที่ปรากฏ แทนค่าเป็ น
สัญลักษณ์ตัวเลข ได้ดังนี้ คือ 6/3/5/4/5/5/5/2 เป็ นต้น แสดงทิศทางการดําเนิ นทํานองเป็ นแผนภู มิ
ได้ดังนี้
m3
m3
P5