Page 186 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

บัณฑิตวิ ทยาลัย มหาวิ ทยาลัยมหิ ดล ศศ.ม. (ดนตรี) / 165
จากแผนภู มิที่ 5.48 เป็ นการเคลื่ อนที่ของทํานองการขับซอกับทํานองปี่ จุม ผลการวิ เคราะห์
พบว่ า วรรคที่ 5 มีระยะห่ างคู่ P4-P1-M2-M2 และ M2 เป็ นตัวเชื่อมเข้าวรรคที่ 6 วรรคที่ 6 มี
ระยะห่างคู่ P1-P4-M6 และ P1เป็ นจุดลงจบประโยค
เห็ นได้ว่า ประโยคที่ 3 ของท่อน B ในทํานองจะปุ นั้ น ระยะห่างของเสี ยง ขั้ นคู่ ที่พบมาก
ที่ สุ ดคือคู่ชนิ ดเพอร์เฟ็ ค โดยจุดเชื่ อมต่อของวรรคใช้ระยะห่ างของเสี ยงขั้ นคู่ M2 และจุ ดลงจบ
ประโยค ใช้ระยะห่างของคู่เสียงคู่ P1
6) การประดับทํ านอง
แนวทํานองการขับซอในทํานองจะปุ มีการใช้เทคนิ คในการประดับทํานอง โดยจําแนกเป็ น
ประเภทของเทคนิ คในการประดับทํานองการขับซอของช่ างซอชายและหญิง ได้ดังนี้
1) เทคนิคเหิ นเสี ยงขึ้ นสูงแล้ วลงเสียงตํ่าฮั มในลําคอ
ตัวอย่างที่ 5.80 แสดงการใช้เทคนิคเหิ นเสี ยงขึ้ นสูงแล้วลงเสียงตํ่าฮัมในลําคอ
จากตัวอย่างที่ 5.80 เป็ นการแสดงเทคนิคเหิ นเสียงขึ้นสู งแล้วลงเสี ยงตํ่ าฮัมในลําคอของช่าง
ซอชาย ที่ ปรากฏในท่อน A ช่ วงท่อนของท่อน โดยพิสัยของเสียงจะไม่เหินขึ้ นสู งมากอย่างทํานอง
ตั้ งเชียงใหม่ แต่ จะมีการใช้เสียงที่ดําเนินขึ้ นไปในลําดับขั้นคู่ 4 และคู่ 5
ในทํานองจะปุ ส่ วนของช่ างซอหญิงไม่ พบการใช้เทคนิ คนี้ แต่ อย่างใด