Page 110 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

90
น่
าน
ลั
กษณะทั่
วไป
น่
าน เป็
นเมื
องเก่
าแก่
รุ ่
นเดี
ยวกั
บสุ
โขทั
ย มี
ชื่
อเรี
ยกในสมั
ยล้
านนาอี
กชื่
อหนึ
งว่
า นั
นทบุ
รี
คํ
าว่
าน่
าน
สั
นนิ
ษฐานว่
ามาจาก “น่
าง” ในภาษาจี
นที่
แปลว่
า “ทิ
ศใต้
” มี
พื
นที่
11,472.072 ตารางกิ
โลเมตร อยู
ห่
างจาก
กรุ
งเทพฯ 668 กิ
โลเมตรแบ่
งการปกครองออกเป็
น 13 อํ
าเภอ และ 1 กิ ่
งอํ
าเภอ คื
อ อํ
าเภอเมื
อง อํ
าเภอเชี
ยงกลาง
อํ
าเภอทุ
งช้
าง อํ
าเภอท่
าวั
งผา อํ
าเภอนาน้
อย อํ
าเภอปั
ว อํ
าเภอเวี
ยงสา อํ
าเภอแม่
จริ
ม อํ
าเภอเฉลิ
มพระเกี
ยรติ
อํ
าเภอ
บ้
านหลวง อํ
าเภอนาหมื่
น อํ
าเภอ สั
นติ
สุ
ข อํ
าเภอบ่
อเกลื
อ และกิ ่
งอํ
าเภอสองแคว การเดิ
นทางไปจั
งหวั
ดน่
าน
ทางรถยนต์
ส่
วนตั
วใช้
เวลาเดิ
นทางราว 8 ชั ่
วโมง หรื
อทางรถโดยสารประจํ
าทาง และทางเครื่
องบิ
ประวั
ติ
ศาสตร์
เมื
องน่
าน
ในอดี
ตเป็
นนครรั
ฐเล็
ก ๆ ก่
อตั
วขึ
นราวกลางพุ
ทธศตวรรษที่
18 บริ
เวณที่
ราบลุ
มแม่
นํ
าน่
าน
และแม่
นํ
าสาขา ในหุ
บเขา ทางตะวั
นออกของภาคเหนื
ประวั
ติ
ศาสตร์
เมื
องน่
าน เริ ่
มปรากฏขึ
นราวพ.ศ. 1825 ภายใต้
การนํ
าของพญาภู
คา ศู
นย์
การปกครอง อยู
ที่
เมื
อง
ย่
าง (เชื่
อกั
นว่
าคื
อบริ
เวณริ
มฝั ่
งด้
านใต้
ของแม่
นํ
าย่
าง ใกล้
เทื
อกเขาดอยภู
คาในเขตบ้
านเสี
ยว ตํ
าบลยมอํ
าเภอท่
าวั
งผา)
เพราะปรากฏร่
องรอย ชุ
มชนในสภาพที่
เป็
นคู
นํ
า คั
นดิ
นกํ
าแพงเมื
องซ้
อนกั
นอยู
ต่
อมาพระยาภู
คา ได้
ขยายอาณาเขต
ปกครองของตนออกไปให้
กว้
างขวางยิ
งขึ
นโดยส่
งราชบุ
ตรบุ
ญธรรม 2คนไปสร้
างเมื
องใหม่
โดย ขุ
นนุ
นผู
พี่
ไปสร้
าง
เมื
องจั
นทบุ
รี
(เมื
องพระบาง) และขุ
นฟองผู
น้
องสร้
างเมื
องวรนครหรื
อ เมื
องปั
ในสมั
ยของพญาการเมื
อง (กรานเมื
อง) โอรสของพญาผานอง เมื
องปั
ว ได้
มี
การขยายตั
วมากขึ
น ตลอดจน
มี
ความสั
มพั
นธ์
กั
บเมื
องสุ
โขทั
ยอย่
างใกล้
ชิ
ด พงศาวดารเมื
องน่
านกล่
าวถึ
งพญาการเมื
องว่
า ได้
รั
บเชิ
ญจากเจ้
าเมื
อง
สุ
โขทั
ย (พระมหาธรรมราชาลิ
ไท) ไปร่
วมสร้
างวั
ดหลวงอภั
ย (วั
ดอั
มพวนาราม) ขากลั
บเจ้
าเมื
องสุ
โขทั
ย ได้
พระราชทานพระธาตุ
7 องค์
พระพิ
มพ์
ทองคํ
า 20 องค์
พระพิ
มพ์
เงิ
น 20 องค์
ให้
กั
บพญาการเมื
อง มาบู
ชา ณ
เมื
องปั
วด้
วย พญาการเมื
อง ได้
ปรึ
กษาพระมหาเถรธรรมบาล จึ
งได้
ก่
อสร้
างพระธาตุ
แช่
แห้
งขึ
นที่
บนภู
เพี
ยงแช่
แห้
พร้
อมทั
งได้
อพยพผู
คน จากเมื
องปั
ว ลงมาสร้
างเมื
องใหม่
ที่
บริ
เวณพระธาตุ
แช่
แห้
ง เรี
ยกว่
า ภู
เพี
ยงแช่
แห้
งในปี
พ.ศ.
1902 โดยมี
พระธาตุ
แช่
แห้
งเป็
นศู
นย์
กลางเมื
อง
เมื
องน่
าน มี
ที่
มาของชื่
อปรากฏในตํ
านานพระอั
มภาคว่
า " นั
นทสุ
วรรณนคร " ส่
วนในหนั
งสื
ชิ
นกาลมาลี
ปกรณ์
เรี
ยกเมื
องน่
านว่
า " กาวราชนคร " นั
ยว่
าเป็
นแคว้
นของกาว อั
นหมายถึ
ง ชนชาติ
ที่
อาศั
ยอยู ่
ในแคว้
นน่
านแต่
ดึ
กดํ
าบรรพ์
และในตํ
านานเก่
าๆ เรี
ยกเมื
องน่
านอี
กคํ
าหนึ
งว่
า " กาวน่
าน " ต่
อมามี
การ
เรี
ยกชื่
อเมื
องน่
านว่
า " นั
นทบุ
รี
" หรื
อ " นั
นทบุ
รี
ศรี
นครน่
าน " เข้
าใจว่
า เป็
นยุ
คสมั
ยที่
พระพุ
ทธศาสนา และ