88
พะเยา
ลั
กษณะทั่
วไป
จั
งหวั
ดพะเยาเดิ
มเป็
นอาณาจั
กรโบราณที่
มี
ความสํ
าคั
ญแห่
งหนึ
่
งของภาคเหนื
อ มี
ประวั
ติ
การสร้
าง
เมื
องเริ ่
มจากพ่
อขุ
นเงิ
นหรื
อลาวเงิ
นกษั
ตริ
ย์
นครเงิ
นยางเชี
ยงแสน จากนั
้
นมี
กษั
ตริ
ย์
ปกครองเมื
องสื
บต่
อ
เรื่
อยมา จนกระทั ่
งถึ
ง สมั
ยขุ
นลื
อ ได้
ถู
กพญาลํ
าฟู
แห่
งเมื
องเชี
ยงแสน กั
บพญากาวแห่
งเมื
องน่
านร่
วมมื
อกั
นยก
ทั
พเข้
าโจมตี
เมื
องจนพิ
นาศ สู
ญเสี
ยอิ
สรภาพอยู
่
ภายใต้
การปกครองของอาณาจั
กรเชี
ยงราย และเมื่
อเชี
ยงรายมี
ฐานะเป็
นจั
งหวั
ดหนึ
่
งของไทยภายหลั
งการเปลี่
ยนแปลงการ ปกครอง พ.ศ. 2475 ก็
เปลี่
ยนแปลงฐานะเป็
น
อํ
าเภอพะเยาจนถึ
งปี
พ.ศ. 2520 จึ
งได้
แยกออกจากจั
งหวั
ดเชี
ยงราย จั
ดตั
้
งเป็
นจั
งหวั
ดพะเยาขึ
้
นเมื่
อ พ.ศ. 2520
พะเยาได้
รั
บการจั
ดตั
้
งเป็
นจั
งหวั
ดโดยแยกออกจากจั
งหวั
ดเชี
ยงราย เมื่
อวั
นที่
28 สิ
งหาคม 2520 อยู
่
ห่
างจากกรุ
งเทพฯ 691 กิ
โลเมตร ตั
้
งอยู
่
ภาคเหนื
อตอนบน ห่
างจากกรุ
งเทพมหานคร ระยะทางตามทางหลวง
แผ่
นดิ
น หมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิ
น) ประมาณ 735 กม. มี
พื
้
นที่
ทั
้
งสิ
้
น 6,335.060 ตารางกิ
โลเมตรแบ่
งการ
ปกครองออกเป็
น 7
อํ
าเภอ 1
กิ ่
งอํ
าเภอ คื
อ อํ
าเภอเมื
อง อํ
าเภอจุ
น อํ
าเภอเชี
ยงคํ
า อํ
าเภอเชี
ยงม่
วน
อํ
าเภอดอกคํ
าใต้
อํ
าเภอปง อํ
าเภอแม่
ใจ และกิ ่
งอํ
าเภอภู
ซาง
ประวั
ติ
ศาสตร์
พะเยาเป็
นเมื
องเก่
าแก่
เมื
องหนึ
่
งในแถบลานนาไทย เดิ
มมี
ชื่
อว่
า ภู
กามยาว หรื
อ พยาว มี
อายุ
กว่
า900 ปี
โดยพ่
อขุ
นศรี
จอมธรรม กษั
ตริ
ย์
แห่
งราชวงศ์
ลั
วะจั
กรราชหิ
รั
ญนครเงิ
นยาง เมื
องเชี
ยงแสน และเจริ
ญรุ
่
งเรื
อง
สู
งสุ
ดในสมั
ยพ่
อขุ
นง ํ
าเมื
อง ต่
อมามี
การเปลี่
ยนแปลงการปกครองตามอิ
ทธิ
พลของ อาณาจั
กรต่
างๆ ที่
ผลั
ดกั
นมี
อํ
านาจในแถบนี
้
จนถึ
งสมั
ยกรุ
งรั
ตนโกสิ
นทร์
พยาวเปลี่
ยนชื่
อเป็
นพะเยา และรวมอยู
่
กั
บจั
งหวั
ดเชี
ยงรายจนใน
ปี
พ.ศ. 2520 จึ
งได้
รั
บการจั
ดตั
้
งขึ
้
นเป็
นจั
งหวั
ดพะเยา
3
สั
ญลั
กษณ์
ประจํ
าจั
งหวั
ด
รู
ปพระเจ้
าตนหลวงวั
ดศรี
โคมคํ
า
ดอกไม้
ประจํ
าจั
งหวั
ี
(
Mammea siamensis
)
ต้
นไม้
ประจํ
าจั
งหวั
ด
ไม่
มี