3
ขอบเขตของการวิ
จั
ย
การวิ
จั
ยเรื่
อง “การผสมผสานทางวั
ฒนธรรม : กรณี
ศึ
กษาศิ
ลปะการแสดงที่
พั
ฒนาจาก
ภาพศิ
ลาจํ
าหลั
กสถาปั
ตยกรรมขอมโบราณในประเทศไทยและกั
มพู
ชา” ผู
้
วิ
จั
ยกํ
าหนดขอบเขตด้
าน
พื
้
นที่
และขอบเขตด้
านเนื
้
อหา ดั
งนี
้
1.
ขอบเขตด้
านพื
้
นที่
ขอบเขตด้
านพื
้
นที่
ในการศึ
กษา คื
อ ศึ
กษาศิ
ลปะการแสดงระบํ
าอั
ปสรสราญ ของ
มหาวิ
ทยาลั
ยราชภั
ฏสุ
ริ
นทร์
ประเทศไทย และระบํ
าอั
ปสรา ของกรมศิ
ลปากร ประเทศกั
มพู
ชา ที่
พั
ฒนาขึ
้
นจากสถาปั
ตยกรรมขอมโบราณในประเทศกั
มพู
ชา และประเทศไทย เพราะพื
้
นที่
ทั
้
ง 2
ประเทศในอดี
ต เป็
นดิ
นแดนที่
เคยเป็
นพื
้
นที่
ปกครองของอาณาจั
กรฟู
นั
นร่
วมกั
นมาก่
อนที่
จะมี
การ
แบ่
งรั
ฐชาติ
เป็
นประเทศไทยและกั
มพู
ชาในยุ
คปั
จจุ
บั
น และมี
สถาปั
ตยกรรมที่
เป็
นวั
ฒนธรรมขอม
โบราณปรากฏให้
เห็
นมากกว่
าประเทศอื่
นในภู
มิ
ภาคนี
้
2.
ขอบเขตด้
านเนื
้
อหา
กํ
าหนดขอบเขตด้
านเนื
้
อหา ตามวั
ตถุ
ประสงค์
ข้
อที่
1 และ 2 ดั
งนี
้
2.1
ลั
กษณะรู
ปแบบการผสมผสานทางวั
ฒนธรรมในศิ
ลปะการแสดงที่
พั
ฒนา
จากภาพศิ
ลาจํ
าหลั
กสถาปั
ตยกรรมขอมโบราณในประเทศไทย และกั
มพู
ชา
2.1.1
บริ
บทอารยธรรมขอม และศิ
ลปะการแสดงที่
พั
ฒนาจากสถาปั
ตยกรรม
ขอมโบราณในประเทศไทยและกั
มพู
ชา
2.1.2
รู
ปแบบการผสมผสานทางวั
ฒนธรรมในศิ
ลปะการแสดงระบํ
าอั
ปสร
สราญ ของมหาวิ
ทยาลั
ยราชภั
ฏสุ
ริ
นทร์
ประเทศไทย และระบํ
าอั
ปสรา ของกรมศิ
ลปากร ประเทศ
กั
มพู
ชา ในด้
านประวั
ติ
ความเป็
นมา ท่
ารํ
า ดนตรี
การแต่
งกาย
2.2 ปั
จจั
ยที่
ทํ
าให้
เกิ
ดการผสมผสานวั
ฒนธรรม จากศิ
ลปะการแสดงระบํ
าอั
ปสรสราญ
ของมหาวิ
ทยาลั
ยราชภั
ฏสุ
ริ
นทร์
ประเทศไทย และระบํ
าอั
ปสรา ของประเทศกั
มพู
ชา ในด้
าน
2.2.1
ปั
จจั
ยภายใน คื
อ
1)
ปั
จจั
ยด้
านสภาพแวดล้
อมทางธรรมชาติ
2) ปั
จจั
ยด้
านความคิ
ด ความเชื่
อ ค่
านิ
ยม
2.2.2
ปั
จจั
ยภายนอก คื
อ
1)
ปั
จจั
ยด้
านเทคโนโลยี
2)
ปั
จจั
ยด้
านเศรษฐกิ
จ