Basic HTML Version
154
ภาพที่
5.63 กลองทั
ด
8) ฉิ่
ง
เขมรเรี
ยกว่
า เช็
ง เป็
นอุ
ปกรณ์
ใช้
ตี
ทํ
าจากทองแดง ผสมสํ
าริ
ดมี
รู
ปทรงคล้
าย
ดอกผั
กบุ
้
งบาน มี
เส้
นผ่
าศู
นย์
กลางประมาณ 8 ซม. ด้
านก้
นมี
เจาะรู
เพื่
อใส่
เชื
อกยาวประมาณ 20 ซม.
ต่
อกั
บฉิ ่
งอี
กอั
นหนึ
่
ง เวลาตี
ต้
องใช้
มื
อทั
้
ง 2 ข้
างถื
อฉิ
่
งทั
้
ง 2 เคาะกั
นตามจั
งหวะเพลงให้
มี
เสี
ยง ฉึ
บ
และ ฉิ ่
ง รวมทั
้
งเคาะประกอบการร้
องด้
วย บางครั
้
งในระบํ
าอั
ปสราเขาไม่
ใช้
ฉิ
่
งก็
ได้
ถ้
าไม่
มี
คนเคาะ
หรื
อบางครั
้
งคนร้
องเป็
นคนเคาะก็
ได้
ภาพที่
5.64 ฉิ
่
ง
9) คนร้
องเพลง
ใช้
คนร้
อง 3 คน ผู
้
ชาย 1 คน ผู
้
หญิ
ง 2 คน เหมื
อนการร้
องเพลงมโหรี
แต่
ในระบํ
าอั
ปสราคนร้
องต้
องร้
องพร้
อมกั
นในทํ
านองเดี
ยวกั
น บางเพลงผู
้
ชายร้
องก่
อน ผู
้
หญิ
งจะ
ตามที
หลั
ง แต่
เป็
นการร้
องในบทร้
องเดี
ยวกั
น
3.6.2 เพลง และบทร้
องที่
ใช้
ในระบํ
าอั
ปสรา
จากการทอดเทประบํ
าอั
ปสรา และการ
สั
มภาษณ์
ครู
ดนตรี
ปี่
พาทย์
ของกรมศิ
ลปกรกั
มพู
ชา (คุ
ณครู
ตู
จ, สั
มภาษณ์
. 21 กุ
มภาพั
นธ์
2554)