144
3.
ท่
าของเอว และสะโพก
เป็
นส่
วนหนึ
่
งของร่
างกายที่
จะต้
องมี
วิ
ธี
การใช้
เอวให้
ถู
กต้
องตามท่
วงท่
าของระบํ
า
และจั
งหวะดนตรี
นั
กรํ
าระบํ
าอั
ปสรา ได้
ฝึ
กหั
ดรํ
าหลายปี
จนทํ
าให้
เอวมี
ความอ่
อนช้
อย สามารถดั
ด
ไปดั
ดมา หั
นซ้
ายหั
นขวา หรื
อหมุ
นตั
วได้
รวมทั
้
งช่
วยทนกั
บนํ
้
าหนั
กของลํ
าตั
วได้
ส่
วนก้
นได้
ยื่
น
ออกไปด้
านหลั
ง แต่
ไม่
ให้
มี
ก้
นใหญ่
เกิ
นไป และมี
เอวเล็
กกลม
4.
ลั
กษณะของใบหน้
า สายตา ศี
รษะ และลํ
าคอ
ในการแสดงระบํ
าอั
ปสรา นั
กรํ
าจะต้
องฝึ
กใช้
สายตา และศี
รษะในการหั
นไปมา
และแลมอง เพื่
อให้
ดู
เหมาะสม ไม่
ให้
กระโดงกระเด้
ง หรื
อหั
นซ้
ายขวาแบบรวดเร็
ว คื
อจะต้
องคอยๆ
หั
นมาโดยใช้
ทั
้
งลํ
าคอ ศี
รษะ และใบหน้
า ตามจั
งหวะดนตรี
ส่
วนสี
หน้
า จะต้
องทํ
าเป็
นการอมยิ
้
ม
ไม่
ให้
เห็
นฟั
น คื
อยิ
้
มแบบภาพแกะสละรู
ปนางอั
ปสรในปราสาทหิ
นต่
างๆ ของเขมร
ท่
ารํ
าระบํ
าอั
ปสรา
ภาพที่
5.30 นางอั
ปสราเดิ
นออก โดยสมมุ
ติ
ฉากหลั
งเป็
นองค์
ปราสาท และนางบริ
วารออกมา
นางอั
ปสรารํ
าตี
บทในท่
อนที่
1
ตามบทร้
องว่
า “วั
นนี
้
น้
องสบายในดวงจิ
นดา (2 ครั
้
ง)
เห็
นพวงดอกไม้
ที่
ขึ
้
นในสวน” ในเพลงต้
นฉิ ่
ง
ภาพที่
5.31 ท่
าวั
นนี
้
ภาพที่
5.32 ท่
าสบายใจ