๑
บทที่
๑
บทนํ
า
ความสํ
าคั
ญของปั
ญหา
วั
ฒนธรรมเป็
นวิ
ถี
ชี
วิ
ต จึ
งมี
ความเกี่
ยวข้
องกั
บคนทุ
กคนตลอดเวลา คนจึ
งมี
หน้
าที่
เป็
นผู
้
สร้
างสรรค์
พั
ฒนา และปรั
บปรุ
งเปลี่
ยนแปลงวั
ฒนธรรมเพื่
อให้
เหมาะสมตามยุ
คสมั
ยที่
เปลี่
ยนแปลงไป และเมื่
อวั
ฒนธรรม
มี
ความเกี่
ยวข้
องกั
บวิ
ถี
ชี
วิ
ตของคนอยู
่
ตลอดเวลา และคนเป็
นทั
้
งผู
้
สร้
างและผู
้
ใช้
วั
ฒนธรรม ดั
งนั
้
นการดํ
าเนิ
นงาน
วั
ฒนธรรมจึ
งจํ
าเป็
นต้
องให้
คน หรื
อ ประชาชน มี
ส่
วนร่
วมในการดํ
าเนิ
นงานให้
มากที่
สุ
ด เนื่
องจากประชาชน
คื
อผู
้
ที่
เป็
นเจ้
าของวั
ฒนธรรม ย่
อมจะมี
ความรู
้
ความเข้
าใจ และเห็
นความสํ
าคั
ญของวั
ฒนธรรมมากกว่
าคนที่
ไม่
ใช่
เจ้
าของวั
ฒนธรรม
จั
งหวั
ดศรี
สะเกษ เป็
นจั
งหวั
ดหนึ
่
งที่
มี
ความหลากหลายทางวั
ฒนธรรม อั
นเนื่
องมาจากมี
กลุ
่
ม
ชาติ
พั
นธุ
์
ดั
้
งเดิ
มถึ
งสี่
กลุ ่
ม ได้
แก่
กลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ส่
วย เขมร ลาว และเยอ ซึ
่
งแต่
ละกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ก็
จะมี
อั
ตลั
กษณ์
ทางวั
ฒนธรรมของตนเอง ดั
งนั
้
นการดํ
าเนิ
นงานวั
ฒนธรรมในพื
้
นที่
นอกจากจะต้
องคํ
านึ
งถึ
งความแตกต่
าง
หลากหลายทางวั
ฒนธรรมดั
งกล่
าวแล้
ว การมี
ส่
วนร่
วมของประชาชนซึ
่
งเป็
นเจ้
าของวั
ฒนธรรมในการดํ
าเนิ
นงาน
วั
ฒนธรรมนั
้
น จะเป็
นการส่
งเสริ
มให้
ประชาชนเกิ
ดการเรี
ยนรู
้
จากกิ
จกรรมที่
ตนปฏิ
บั
ติ
และการที่
ประชาชน
ได้
เข้
ามามี
ส่
วนร่
วมในการตั
ดสิ
นใจ ตลอดจนรั
บผิ
ดชอบต่
อวิ
ถี
การดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตของชุ
มชนท้
องถิ ่
นของตนเอง
จะส่
งผลให้
เกิ
ดการรวมพลั
งในการปฏิ
บั
ติ
กิ
จกรรมทางวั
ฒนธรรมร่
วมกั
น อั
นจะนํ
าไปสู
่
การอนุ
รั
กษ์
และธํ
ารง
รั
กษาวั
ฒนธรรมที่
ดี
งามของท้
องถิ
่
นให้
ย ั ่
งยื
นต่
อไป
พิ
ธี
แซนโดนตาหรื
อพิ
ธี
ไหว้
บรรพบุ
รุ
ษ เป็
นพิ
ธี
กรรมที่
กลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
เขมรในอํ
าเภอขุ
ขั
นธ์
จั
งหวั
ดศรี
สะเกษให้
ความสํ
าคั
ญเป็
นอย่
างยิ ่
ง ที่
แสดงให้
เห็
นถึ
งความกตั
ญ�ู
รู
้
คุ
ณของลู
กหลานต่
อบรรพบุ
รุ
ษ
ที่
ล่
วงลั
บไปแล้
วตลอดจนผู
้
สู
งอายุ
และผู
้
อาวุ
โสในครอบครั
วที่
ย ั
งมี
ชี
วิ
ตอยู
่
ถึ
งแม้
ว่
าสมาชิ
กบางคนในครอบครั
ว
จะเดิ
นทางไปประกอบอาชี
พอยู
่
ห่
างไกลเพี
ยงใด เมื่
อถึ
งช่
วงเวลาในการทํ
าพิ
ธี
ดั
งกล่
าวก็
จะต้
องเดิ
นทางกลั
บ
ภู
มิ
ลํ
าเนาเพื่
อร่
วมพิ
ธี
นี
้
กั
บครอบครั
วให้
จงได้
จนกลายเป็
นประเพณี
ประจํ
าปี
ของคนในชุ
มชน
ในอดี
ตการประกอบพิ
ธี
แซนโดนตาจะเป็
นการแสดงความร่
วมแรงร่
วมใจกั
นของสมาชิ
กใน
แต่
ละครอบครั
ว ตั
้
งแต่
การจั
ดเตรี
ยมสิ ่
งของ อาหารคาวหวานต่
างๆ จนกระทั
่
งมาประกอบพิ
ธี
และรั
บประทาน
อาหารร่
วมกั
น ทํ
าให้
ลู
กหลานมี
โอกาสทํ
าความรู
้
จั
กกั
บญาติ
พี่
น้
อง เกิ
ดความรั
ก ความสามั
คคี
กั
นในครอบครั
ว
และชุ
มชน แต่
จากสภาพการเปลี่
ยนแปลงทางด้
านเศรษฐกิ
จและสั
งคมในปั
จจุ
บั
นได้
ส่
งผลให้
พิ
ธี
แซนโดนตาเกิ
ด
ความเปลี่
ยนแปลงไปถึ
งแม้
จะย ั
งคงอยู
่
ไม่
สู
ญหายไปจากชุ
มชน ทว่
ากํ
าลั
ง “กลายพั
นธุ
์
” ไปจากเดิ
ม โดยเฉพาะ
การกลายพั
นธุ
์
หรื
อเปลี่
ยนแปลงทั
้
งรู
ปแบบและคุ
ณค่
า/ความหมาย จากการร่
วมแรงร่
วมใจกั
นเตรี
ยมสิ
่
งของและ
อาหารคาวหวาน ซึ
่
งนอกจากจะเตรี
ยมสํ
าหรั
บประกอบพิ
ธี
แล้
วย ั
งต้
องเตรี
ยมให้
เพี
ยงพอสํ
าหรั
บผู
้
ที่
มาร่
วมพิ
ธี