158
งานบุ
ญบั
้
งไฟจึ
งเป็
นพิ
ธี
กรรมที่
จะช่
วยย ํ
้
าจิ
ตสํ
านึ
กของความเป็
นปึ
กแผ่
นของชุ
มชนให้
เด่
นชั
ดขึ
้
นใน
ยามที่
ฤดู
กาลทํ
านาจะมาถึ
ง
ดั
งนั
้
นเมื่
อหมู
่
บ้
านใดจะจั
ดงานบุ
ญบั
้
งไฟก็
จะมี
การประชุ
มชาวบ้
าน ผู
้
เฒ่
า ผู
้
แก่
พระสงฆ์
ใน
หมู
่
บ้
านเพื่
อขอความเห็
นว่
าจะจั
ดงานบุ
ญบั
้
งไฟหรื
อไม่
ถ้
าตกลงจั
ดก็
จะทํ
าในข้
อถั
ดไป แต่
ถ้
าไม่
จั
ด
จะต้
องส่
งตั
วแทน (ผู
้
มี
อายุ
เป็
นชายในหมู
่
บ้
าน) และพ่
อเฒ่
าจํ
้
า (หมอผี
ประจํ
าหมู
่
บ้
าน) ไปขอขมาต่
อ
เจ้
าปู
่
เพื่
อขอเลื่
อนไปจั
ดในปี
ถั
ดไป (พิ
ธี
กรรมนี
้
ไม่
มี
ผู
้
หญิ
งเกี่
ยวข้
อง) เมื่
อตกลงจั
ดผู
้
เฒ่
า ผู
้
แก่
ของ
หมู
่
บ้
านจะส่
งข่
าวบอกกล่
าวเชื
้
อเชิ
ญไปย ั
งหมู
่
บ้
านใกล้
เคี
ยงให้
มาร่
วมงานบุ
ญด้
วย ซึ
่
งหมู
่
บ้
านได้
รั
บ
เชิ
ญมานี
้
โดยมากจะเป็
นเครื
อญาติ
กั
น หรื
อต้
องเกี่
ยวข้
องสั
มพั
นธ์
กั
นในชี
วิ
ตประจํ
าวั
น หรื
อวิ
ถี
การ
ผลิ
ต การเชื
้
อเชิ
ญนี
้
เรี
ยกว่
า “เติ
นป่
าว” ในสมั
ยถั
ดมาบ้
านเมื
องเจริ
ญขึ
้
นก็
พั
ฒนามาเป็
นการแจกหนั
งสื
อ
เชิ
ญชวน ซึ
่
งบางแห่
งอาจมี
การเชิ
ญด้
วยหนั
งสื
อใบลานที่
เรี
ยกว่
า “สลากใบบุ
ญ” เหตุ
ที่
ถื
อว่
างานนี
้
เป็
น
งานบุ
ญก็
เพราะว่
า วั
ดเป็
นที่
รวมของการจั
ดกิ
จกรรมของชุ
มชน การเตรี
ยมการต่
าง ๆ ตั
้
งแต่
การทํ
าบั
้
ง
ไฟก็
มั
กจะเริ
่
มจากพระ ซึ
่
งถื
อว่
าเป็
นผู
้
เชี่
ยวชาญ เป็
นฉบั
บ (ต้
นฉบั
บ) ในวาระโอกาสนี
้
ย ั
งมี
การ
สอดแทรกประเพณี
ทางพุ
ทธศาสนาเข้
าไปด้
วย เช่
น การบวช และการฮดสงฆ์
ชาวบ้
านจะประชุ
มตกลงกั
นกํ
าหนดวั
นนั
ดหมายวั
นที่
จะทํ
าบุ
ญบั
้
งไฟ สํ
าหรั
บหมู
่
บ้
านที่
เป็
น
เจ้
าภาพก็
จะประชุ
มลู
กบ้
านเรี่
ยไรเงิ
นและสิ
่
งของตามศรั
ทธาเพื่
อร่
วมสมทบกั
นสร้
างบั
้
งไฟ โดยบอก
บุ
ญให้
บ้
านเรื
อน 3-4 หลั
งคารวมกั
นต้
อนรั
บแขกจากต่
างบ้
านที่
มารวมบ้
านหนึ
่
ง (ซึ
่
งจํ
านวนไม่
มาก
นั
กจะมาพร้
อมบั
้
งไฟของหมู
่
บ้
าน เช่
น พระภิ
กษุ
สามเณร หญิ
งชายที่
มาร่
วมขบวนแห่
) ส่
วนใหญ่
ก็
มั
กจะกํ
าหนดให้
ครอบครั
วที่
บวชลู
กหลานเป็
นเจ้
าภาพ (เพราะต้
องจั
ดงานเลี
้
ยงญาติ
พี่
น้
องอยู
่
แล้
ว)
และในวั
ดจะมี
การทํ
าบั
้
งไฟ ซึ
่
งมั
กจะเป็
นพระ โดยมี
ลู
กมื
อคื
อชาวบ้
านผู
้
ชายด้
วยการไปหาไม้
สํ
าหรั
บ
มาเผาเป็
นถ่
านสํ
าหรั
บคั
่
วผสมกั
บดิ
นประสิ
ว โดยเอาถ่
านคั
่
วขี
้
เจี
ย (ดิ
น) ผสมตํ
าเป็
น หมื
้
อ เรี
ยกว่
าการ
ทํ
าหมื
้
อ ชาวบ้
านที่
ได้
รั
บมอบหมายจะสร้
างปะรํ
า หรื
อ “ผาม” หรื
อ “ตู
บบุ
ญ” ซึ
่
งทํ
าด้
วยโครงไม้
จริ
ง
ยกพื
้
นข้
างบนให้
พระสงฆ์
นั
่
งฉั
นภั
ตตาหาร ส่
วนข้
างล่
างปู
ด้
วยใบไม้
หรื
อฟางข้
าวให้
หญิ
งสาวนั
่
ง โดย
มี
หญิ
งสู
งอายุ
ควบคุ
มดู
แลหญิ
งสาวเหล่
านี
้
เพื่
อป้
องกั
นมิ
ให้
ลู
กชายในขบวนเซิ
้
งลวนลามจนเกิ
นเหตุ
เมื่
อถึ
งวั
นรวมชาวบ้
านญาติ
โยมในวั
นรุ
่
งขึ
้
นจะทํ
าบุ
ญตั
กบาตรเลี
้
ยงพระเพล และตอน
ประมาณ 15.00 น. ทางวั
ดจะตี
กลองเป็
นสั
ญญาณบอกให้
ทุ
ก ๆ คนนํ
าบั
้
งไฟมารวมกั
นที่
วั
ดแล้
วเริ ่
มตั
้
ง
ขบวนแห่
โดยเริ
่
มจากจุ
ดหนึ
่
งซึ
่
งเป็
นจุ
ดเริ
่
มต้
นขบวนแห่
แล้
วหลั
งจากนั
้
นก็
จะมี
การจุ
ดบั
้
งไฟ ถ้
าบั
้
งไฟ
ของใครขึ
้
นก็
จะร้
องไชโย หามแห่
เจ้
าของบั
้
งไฟแต่
ถ้
าบั
้
งไฟของใครแตก ซุ
ก็
จะหามลงโคลน ในช่
วง
เดื
อนหก นอกจากจะมี
บุ
ญบั
้
งไฟแล้
วย ั
งมี
งานบุ
ญในวั
นวิ
สาขบู
ชาอี
กด้
วย และขบวนแห่
บั
้
งไฟในสมั
ย
โบราณจะใช้
แรงงานคน หรื
อเกวี
ยนภายในหมู
่
บ้
านแบกหามบั
้
งไฟเพื่
อใช้
ในขบวนแห่
ซึ
่
งในสมั
ย
โบราณจะทํ
าเพี
ยงบั
้
งเดี
ยวเท่
านั
้
น (โสภี
คํ
าภี
ระ. 2550 : สั
มภาษณ์
)