Page 377 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

286
เรื่ องนี้ ก็จะส่ งผลให้เกิดปั ญหาในสังคมตามมาภายหลังไม่ว่าจะเป็ นปัญหาการอย่าร้าง หรือการท้อง
ก่ อนแต่ง ดังนั้ นผู้ ที่ จะคอยให้ความรู้และเตือนสติ เยาวชนเหล่านี้ คื อผู้ ปกครอง และผู ้ ที่ ใกล้ชิ ดกับ
เยาวชนอาจะเป็ นครู หรื อใครก็ตามที่จะต้องให้ความรู้ความเข้าใจ ปลูกฝังวัฒนธรรมที่ ดีงามให้แก่
เยาวชนเหล่านั้ น
2. จากผลการวิจัยพบว่าวัฒนธรรมบางอย่างที่แฝงไปด้วยคติ คําสอนที่น่ าสนใจใน
ประเพณี การแต่งงานได้ลบเลื อนหายไป ซึ่ งในปัจจุ บันมีการปฏิบัติ โดยไม่เข้าใจความหมายโดย
แท้จริ ง หลายกระบวนการที่ตัดทอนลดลงเพราะคิดว่าไม่สําคัญ ดังนั้ นทางกระทรวงวัฒนธรรมหรือผู ้
ที่เกี่ยวข้องทุ กภาคส่วนควรมี การให้ความร่วมมือกันรื้ อฟื้ นขนบประเพณีเดิมกลับคืนมา หรื อให้
ความรู ้เกี่ยวกับประเพณีแต่งงานให้มากขึ้ น เช่น การเพิ ่ มเป็ นบทเรี ยนในหลักสูตรท้องถิ่นของแต่ละ
พื้ นที่เป็ นต้น
ข้อเสนอแนะเชิงพัฒนา
1. ในการศึกษาภาคสนามครั้ งนี้ ผู ้วิจัยได้สัมภาษณ์ และสังเกตเกี่ ยวกับพิธีการแต่งงานใน
แต่ ละชาติพันธุ์เพียงชาติพันธุ์ละหนึ่ งหมู่บ้าน จึงอาจจะได้รั บข้อมูลไม่ เพียงพอ ถ้าหากได้สัมภาษณ์
เกี่ยวกับพิธีการแต่งงานของแต่ละชาติ พันธุ ์จํานวนหลายหมู่บ้านก็จะได้รั บข้อมูลและรายละเอียดครบ
สมบูรณ์ยิ่งขึ้ น
2. เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวกับประเพณีแต่ งงานของแต่ละชาติ พันธุ์มีน้อยมาก จึ งทํา
ให้ ผู ้ วิจัยขาดหลักฐานเอกสารและงานวิจัยเพื่อใช้อ้างอิง จึงควรที่จะมีการศึ กษาวิจัยเกี่ ยวกับเรื่ องของ
ชาติ พันธุ ์ต่าง ๆ ให้มากกว่านี้
3. ในการศึกษาครั้ งนี้ ผู ้ วิจัยได้ศึกษาเฉพาะประเพณี แต่งงานของแต่ละชาติ พันธุ ์เท่านั้น
จึงน่าที่จะได้ศึ กษาเกี่ยวกับประเพณีอื่ น ๆ เช่น การบวช การตายของแต่ละชาติพันธุ์ เพื่ อบันทึ กเป็ น
รายลักษณ์อักษรต่ อไป
4. ในแต่ละชาติพันธุ์มีขนบธรรมเนี ยมประเพณีและวัฒนธรรมที่เป็ นเอกลักษณ์ของตน
จึงควรที่จะมีผู ้ ศึกษาวิจัยเพื่ออนุรั กษ์ไว้ให้ เป็ นมรดกทางวัฒนธรรมสื บต่อไป