Page 123 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

การเลื อกคู่นี้ นอกจากจะเลือกบุคคลที่ตนพอใจแล้ว ควรเลือกบุคคลที่เหมาะสมกับ
ตนเองในด้านต่างๆ เช่น ทัศนคติ รสนิ ยม และบุคลิ กภาพที่คล้ายคลึงกัน เพื่อง่ ายต่อการปรั บตัวเข้า
หากัน
การทาบทาม
ในการทาบทามนั้ น เมื่อ หนุ่มสาวชาวไทยญ้อพึงพอใจซึ่ งกันและกันและมีความ
ประสงค์จะแต่งงานกันแล้วฝ่ ายชายจะไปปรึ กษาหารื อพ่อแม่หรื อญาติผู ้ ใหญ่ของตนก่อน เมื่อพ่อแม่
และญาติ ผู ้ ใหญ่ พิ จารณาเห็นว่า สมควรที่ฝ่ ายหญิงที่จะเป็ นลูกเภ้อ(ลูกสะใภ้) ก็จะแต่งตั้งผู้ หญิง
ปลอด คือไม่ เป็ นม่าย มีครอบครัวที่สมบูรณ์พูนสุ ขทุกประการเป็ นผู ้ ไปติดต่อครั้ งแรกซึ่ งชาวไทยญ้
อเรี ยกว่า “ไปอ่ วมสาว” คือไปขอสาว โดยแม่สื่ อจะไปติดต่อกับพ่อแม่ของฝ่ ายหญิง ในการไป
ทาบทามนี้ ไม่ต้องดูฤกษ์ยาม เพียงแต่ดู ความสะดวกทั้งสองฝ่ ายก็ จะไปทาบทามในวันนั้ น โดยไม่ต้อง
ตระเตรี ยมสิ ่ งของใดๆไปด้วย เมื่อหญิ งปลอดหรื อแม่สื่ อไปถึงบ้านฝ่ ายหญิงแล้ว ก็จะพูดกับพ่อแม่
ฝ่ ายหญิงว่า “พ่อแม่ฝ่ ายชายคือนาย......(บอกชื่ อจริง นามสะกุลจริ ง) ให้มาติดต่อขอลู กสาวชื่อ.......ไป
เป็ นลูกเภ้อ(ลูกสะใภ้) เมื่ อบอกความประสงค์กับพ่อแม่ฝ่ ายหญิงรับทราบแล้ว แม่สื่ อจะถามพ่อแม่
ฝ่ ายหญิงว่า “ตกลงยินยอมพอใจรั บฝ่ ายชายคือนาย .......เป็ นลูกเขยหรือไม่ ” พ่อแม่ฝ่ ายหญิงย ังไม่ตก
ลงทันทีเพราะย ังไม่ได้ถามลูกสาวของตนว่าจะยินยอมหรื อไม่จึงนัดเวลาออกไปอี ก และเมื่อพ่อแม่
ฝ่ ายหญิงถามความสมัครใจลูกสาวตนเองแล้วว่าตกลงยินยอมจะแต่งงานด้วย พ่อแม่ผู ้ หญิงจะแต่งตั้ ง
ผู ้หญิงปลอดไปบอกให้ ฝ่ ายชายทราบ ซึ่ งชาวไทยญ้อเรี ยก “สัง” คือไปบอกฝ่ ายชายว่า ทางฝ่ ายหญิง
ยินดีจะแต่งงานด้วยและเมื่อพ่อแม่ฝ่ ายชายรับทราบแล้วก็ จะสั่งข้อความไปบอกพ่อแม่ฝ่ ายหญิงว่าจะ
ไปสู่ ขอเร็ วๆนี้ โดยจะกําหนดวันเวลาไปสู่ ขอด้วย ” ชาวไทยญ้อนิยมให้หญิงปลอดไปทาบทาม
เพราะเห็นว่าผู ้ หญิงมีศิลปะในการพูดดี กว่าผู ้ ชาย และย ังเป็ นผู ้ มีกิ ริยามารยาทเรี ยบร้ อยเป็ นการเป็ น
งานมากกว่าผู้ชาย
การสู่ ขอ
ชาวไทยญ้อซึ่ งเป็ นชนกลุ่มน้อยในภาคอีสานนั้ น ก่อนที่ชายจะไปสู่ขอหญิ ง ฝ่ ายชาย
ต้องจัดขันหมากไปด้วย ในขันหมากมี หมาก พลู บุหรี่ สุ รา 1 ขวดกับเงิน 2 บาท 4 บาทตาม
ฐานะนุรู ปและมีผ้าขาวปิ ดปากขัน ตามภาษาญ้อเรียกว่า “เหล้าไขตู พลูไขปาก หมากไขคอ” เมื่อ
ฝ่ ายชายพู ดสู่ ขอฝ่ ายหญิงตกลงยินยอมแล้วก็เปิ ดเอาของในขัน แล้วกําหนดสิ นสอดทองหมั้น ตาม
ภาษาญ้อเรี ยกว่า “คาดค่ านางวางค่าเท้า” ถ้าเป็ นคนมีหลักฐานหรื อมีตระกูล มักกําหนดสิ นสอด 12
ตําลึง ทองคํา หนึ่ งเบี้ ย(หนักสองบาท) และช้างกับควาญ ถ้าไม่มีช้างกับควาญต้องคิดเป็ นเงิน 30
ตําลึง(หอสมุดแห่ งชาติ.2506:383) การสู่ ขอนี้ ส่ วนมากจะจะต้องดูฤกษ์ยามก่อน ตามในการสู่ ขอนี้ เถ้า