Page 92 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๗๘
เปราะบองมินออยมิ นออยเนียงปรู ย มี ทุกข์ระทมใจ.....
สงสารบองเฮยปี บากยากรอ สุ ดที่รักเอย แม้นพี่นี้ ยากจน เข็ญใจ ไร้ทรั พย์
โอกระโน้ปติงต็อง โอ กะโน้ปเรี ยมเอย
สงสารบองเฮยสีเสลิกตังกอ เจ้าเกาะจับ จับกิน....ใบตะโก
เปราะบองสลันเนี ยง พี่นี่ หลงรักเจ้า
สลันเนียงอาคอ รักเจ้าอักโข
สงสารบองเฮยบองมินเหียนอันแย็ย บัดนี้ (เมื่อ)เจ้าเติบโต ไม่กล้าเจรจา..........
๕. เพลงรําพึงรําพัน (เพลงรําเปย) เป็ นเพลงช้า ใช้บรรเลงเวลา อําลา หรื อหยุดเล่ น หรื อรําพึงรํ าพันถึงคน
รักและญาติสนิ ท
เพลงรํ าพึงรํ าพัน(รํ าเปย)
สราเนาะกะโนบติงตอง โอ้..แสนสงสาร กระโน้ปติงต็อง
เนียงเฮยบานกําแปลงนึงบอง หากน้องนุชได้หยอกล้อคลอเคลียพี่
เมียกเฮยกะโนบบอง (...ตักแตนกะโน้ปเจ้าเอ๋ ย)
บองเฮยเกิดจําเนยแสร็ ยเนี ยง จักขอพลีชี พให้เป็ นอาหารเจ้า
โกนกนุงปั วะ ให้ไปเลี้ ยง ไปเลี้ ยงลูกของเรา
ออยโกนนึกดวล ในท้องของเจ้า ให้ลูกได้กิ น
เออวกะโนบติงตอง หมดสิ้ นสงสัย หน้าที่พ่อ “กระโน้ปติงต็อง”