๗๖
๓.๓ เพลง
จากที่
ได้
กล่
าวมาแล้
วว่
าในยุ
คนี
้
ได้
มี
การพั
ฒนาการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องขึ
้
นโดยย ั
งคงไว้
ซึ
่
ง
ท่
วงท่
าและลี
ลาของการเต้
นในยุ
คที่
๑ และยุ
คที่
๒ แต่
มี
การนํ
าเอาเรื่
องราววงจรชี
วิ
ตของตั
๊
กแตนตํ
าข้
าวเข้
ามา
สื่
อให้
เห็
นถึ
งลั
กษณะตามธรรมชาติ
ของตั
๊
กแตนตํ
าข้
าวให้
ชั
ดเจนยิ
่
งขึ
้
น ซึ
่
งต้
องมี
การเพิ
่
มท่
าทางการรํ
าต่
าง ๆ
มากขึ
้
น
และในแต่
ละขั
้
นวงจรชี
วิ
ตของตั
๊
กแตนตํ
าข้
าวก็
จะมี
การใช้
ลี
ลาท่
าทางในการสื่
ออารมณ์
และ
ความหมายที่
แตกต่
างกั
นออกไป โดยใช้
เพลงกั
นตรึ
มทํ
านองต่
าง ๆ ดั
งนี
้
เพลงกั
นตรึ
มที่
ใช้
ประกอบชุ
ดการแสดงกะโน้
บติ
งต็
องในยุ
คที่
๓
๑.
เพลงพลั
บพลึ
ง เป็
นเพลงช้
าของทํ
านองพลั
บพลึ
งโดยใช้
ดนตรี
กั
นตรึ
มบรรเลงใช้
ในพิ
ธี
งานมงคลต่
างๆ
โดยการร้
องชมความงามของดอกพลั
บพลึ
ง
เพลงพลั
บพลึ
ง
จั
บเดิ
มกํ
าเนิ
ด
ข้
านี
้
จดจํ
าชาติ
ชาติ
กํ
าเนิ
ด
มนายเวย
.......แม่
เอย................
โมเกิ
ดกะโน้
บ
มาเกิ
ด มาเกิ
ดเป็
นตั
กแตน
ออโจลเปรยปกากระโอย
บิ
นเข้
าป่
าผกาหอม-หอมเมื
องแมน
มนายเฮยบานจู
บกะโน้
บติ
งต็
อง
(แม่
เอย)ในดิ
นแดน แดนกระโน้
ปติ
งต็
อง
๒.
เพลงอาย ั
ยกลาย หรื
อเรี
ยกอี
กอย่
างหนึ
่
งว่
า เพลงอาย ั
ยประยุ
กต์
คํ
าว่
าอาย ั
ยมาจากคนชื่
อ “ย ั
ย” คน
เขมรสุ
ริ
นทร์
เรี
ยกชื่
อคนที่
มี
ชื่
อเสี
ยงหรื
อคนดั
ง ๆ โดยใช้
อานํ
าหน้
าคํ
าว่
า “อา” แปลว่
า “ไอ้
” ยกตั
วอย่
างคื
อ อา
กรุ
ง, อาสรพงษ์
,อามิ
ตร, อาทั
กษิ
ณ คนชื่
อ “ย ั
ย” เป็
นนั
กแสดงที่
มี
ชื่
อในสมั
ยก่
อนที่
มี
คนนิ
ยมชื่
นชม ใน
สมั
ยก่
อนเวลาไปชมการแสดงจะเรี
ยกการแสดงนี
้
ว่
า ไปชมอาย ั
ย
เพลงอายั
ยกลาย
ดวลเวี
ยเลี
ยกะโน้
บติ
งต็
อง
เมื่
อถึ
งคราเกิ
ด เกิ
ดเป็
นกระโน้
ปติ
งต็
อง
เยอะแจงเฮยโมปี
ปวง
ข้
าต้
องจิ
กเจาะกะเทาะไข่
เมี
ยนสลาบได เจื
อง พะเนกทม ข้
ามี
ปี
ก,ขา,แขนแสนอํ
าไพตาโตใหญ่
สองท้
อต่
างเมื
องมอง
ทะไงเริ ่
ยะปี
เกิ
ด
รุ
่
งอรุ
ณรั
งสี
แสงอุ
ษาสาง
ดมเปรี
ยจริ
่
งจรุ
ม
ไพรพฤกษ์
พรางร่
มรื่
นทุ
กแห่
งหน
เมี
ยนเตี
ยงสั
ตยุ
ม
สกุ
ณาร้
องก้
องไพรได้
ยิ
นยล
ตู
ยสวา คลาดมุ
ม
ลิ
ง ค่
าง ก่
น หาคู
่
กู
่
เรี
ยกกั
น
เมี
ยนเตี
ยงกะโน้
บตู
ย
โอ้
ป่
านี
้
มี
ทั
้
งตั
กแตนตั
วเล็
ก