Page 103 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๘๙
เคารพ นั
น เป็
นสิ
งที่
เสริ
มเข้
ามาภายหลั
ง เพื่
อให้
การแสดงน่
าสนใจยิ ่
งขึ
น (เครื
อจิ
ต ศรี
บุ
ญนาค)กล่
าวว่
ท่
าเต้
นในยุ
คแรกนั
น มี
ความงดงาม การย่
อตั
วนั
นมี
ความสวยงามมาก
สํ
าหรั
บในยุ
คที่
๓ ซึ
งถื
อเป็
นยุ
คพั
ฒนารู
ปแบบการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องนั
น อาจมี
การเสริ
มท่
าทาง
การเต้
นเข้
าไปได้
ตามความเหมาะสม (แก่
นจั
นทร์
นามวั
ฒน์
)แต่
จะต้
องย ั
งคงความเป็
นกระโน้
ปติ
งต็
องเอาไว้
คื
อ การการย่
อตั
วและการดี
ดขา การเต้
นกระโน้
ปติ
งต็
องนี
ถื
อว่
าเป็
นศาสตร์
เฉพาะทาง (สุ
ดใจ สะอาดยิ ่
ง)
เช่
น ลั
กษณะการยื
น การเดิ
น การดี
ดขา การแอ่
นก้
น ที่
ผ่
านมาในอดี
ต(ยุ
คที่
๑ ,๒)นั
น ชุ
ดที่
ใช้
ในการแสดง
จะเป็
นชุ
ดที่
ปกปิ
ดร่
างกายของนั
กแสดงทั
งตั
เพราะมี
การใช้
ชุ
ดเป็
นสั
ญลั
กษณ์
ที่
แสดงให้
เห็
นถึ
งความเป็
ตั ๊
กแตน ซึ
งทํ
าให้
มองไม่
เห็
นลั
กษณะท่
าทางการเต้
นที่
เป็
นเอกลั
กษณ์
เช่
น การแอ่
นก้
น การดี
ดขา อย่
าง
ชั
ดเจนนั
ก ซึ
งควรจะเน้
นที่
ท่
าทางการเต้
นมากกว่
า โดยการฝึ
กฝนท่
าทางการเคลื่
อนไหวให้
เป็
นกระโน้
ปติ
ต็
อง (ตั ๊
กแตน) มากกว่
า การใช้
แค่
เครื่
องแต่
งกาย เพื่
อที่
จะแสดงให้
รู
ว่
าเป็
นการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง
สํ
าหรั
บในการแสดง ยุ
คที่
๓ ซึ
งเป็
นการพั
ฒนารู
ปแบบการแสดงมาจากในยุ
คที่
๑ และ ยุ
คที่
๒ นั
คณะผู
เชี่
ยวชาญด้
านศิ
ลปะการแสดงพื
นบ้
านได้
ชมการสาธิ
ตการแสดง และมี
ข้
อเสนอแนะดั
งต่
อไปนี
เป็
นการจิ
นตนาการที่
ดี
เห็
นภาพพจน์
(โสภา ) และต้
องการให้
ตอนท้
ายมี
ท่
าทางที่
สง่
างาม
แสดงถึ
งความเป็
นตั
กแตนให้
มากกว่
านี
มี
ความชอบและเห็
นด้
วยกั
บการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องในยุ
คที่
๓ นี
(ฉั
ตรเอก หล้
าลํ
า)แต่
ในตอนจบ อยากให้
ลู
กหลานตั
กแตนออกมาให้
เยอะ ๆ กว่
านี
เห็
นด้
วยกั
บการนํ
าเข้
าการแสดงด้
วยการใช้
เสี
ยงปี่
(เครื
อจิ
ต ศรี
บุ
ญนาค) ลี
ลาการเต้
นใช้
ได้
การกั
ดกิ
นหั
วตั
วผู
นั
นไม่
ต้
องมี
ก็
ได้
เพราะการแสดงแบบไทยนั
น มั
กจะนิ
ยมให้
จบลงแบบมี
ความสุ
ขมากกว่
๔.๓.๓ การแต่
งกาย
การแต่
งกายสํ
าหรั
บการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง ในยุ
คที่
๓ ซึ
งมี
การพั
ฒนาการแต่
งกายจากในยุ
คที่
เพื่
อให้
เหมาะกั
บยุ
คสมั
ย และเพื่
อให้
เกิ
ดความเปลี่
ยนแปลงรู
ปแบบการแต่
งกายของการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง
ให้
เกิ
ดความหลากหลายมากขึ
โดยที่
ย ั
งคงไว้
ซึ
งความเป็
นเอกลั
กษณ์
ของการแต่
งกายในยุ
คที่
เอาไว้
ด้
วย จากการเสวนาในหั
วข้
อการแต่
งกายนี
ทํ
าให้
ได้
ข้
อเสนอแนะต่
าง ๆ จากผู
เชี่
ยวชาญ และผู
ที่
เกี่
ยวข้
องกั
บการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องดั
งนี
การออกแบบเครื่
องแต่
งกายในการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องจะคํ
านึ
งในเรื่
องของความเหมื
อนตั
กแตนตํ
ข้
าวให้
มากที่
สุ
ในธรรมชาติ
ของสั
ตว์
นั
น ตั
วผู
จะต้
องมี
ความโดดเด่
นกว่
าตั
วเมี
ช่
วงลํ
าตั
วของตั ๊
กแตนมี
ลั
กษณะเพรี
ยว จึ
งควรใช้
สี
เข้
ามาช่
วยในการแต่
งกายเพื่
อให้
เกิ
ดความเพรี
ยวขึ