๑๗๖
เมื
่
อนั
้
น
นางพั
นธุ
ร ั
ตยั
กษี
เล็
ดลอดสอดหามฤคี
ได้
เจ็
ดราตรี
อยู
่
ไพรวั
น
สายั
ณห์
ตะวั
นรอนรอน
ใกล้
จะลั
บสิ
งขรพนาสั
ณฑ์
รํ
าลึ
กถึ
งลู
กผู
กใจพั
น
เร่
งรี
บเร็
วพลั
นระเห็
ดมา
ฯ ๔ คํ
า ฯ เชิ
ด
ถึ
งร ั
บขวั
ญอุ
้
มพระลู
กร ั
ก
จู
บพั
กตร์
เศี
ยรเกล้
าเกศา
กอดชมดั
งดวงนั
ยนา
นางแสนเสน่
หาดั
งดวงใจ
แลเห็
นนิ
้
วหั
ตถาผ้
าพั
น
เอววั
ลย์
ของแม่
เป็
นไฉน
ผ้
าผู
กนิ
้
วถู
กอะไร
เป็
นไรหรื
อพ่
อจงบอกมา
ฯ ๔ คํ
า ฯ เจรจา
เมื
่
อนั
้
น
พระสั
งข์
ได้
ฟ ั
งคํ
าว่
า
คร ั
้
นแม่
จั
บนิ
้
วทํ
ามารยา
กลั
วพระมารดาจะเคื
องใจ
ทํ
าผิ
ดลู
กกลั
วพระแม่
ตี
ลู
กนี
้
ไม่
มี
อั
ชฌาสั
ย
จั
บมี
ดเข้
ามาผ่
าไม้
บาดเลื
อดซั
บไหลฝนไพลทา
ฯ ๔ คํ
า ฯ
ได้
เอยได้
ฟ ั
ง
ชะนางพี
่
เลี
้
ยงช่
างให้
ไม้
ผ่
า
จั
บมื
อพิ
ศดู
พั
นผ้
า
ทู
นเหนื
อเกศารํ
าคาญใจ
จะมากหรื
อน้
อยแม่
ขอดู
นิ่
งอยู
่
หาทํ
าให้
เจ็
บไม่
กํ
ามิ
ดปิ
ดซ่
อนแม่
ทํ
าไม
บาดแผลน้
อยใหญ่
ไฉนนา
ฯ ๔ คํ
า ฯ
สั
งข์
เอยสั
งข์
ทอง
ทํ
าร้
องกุ
มนิ
้
วพั
นผ้
า
อุ
ยอุ
ยพระแม่
อย่
าแก้
นา
เจ็
บปวดหนั
กหนาเป็
นพ้
นไป
โลหิ
ตติ
ดกร ั
งผ้
าอยู
่
เจ็
บปวดพ้
นรู
้
ไม่
ได้
ลุ
กลวนลามเล่
นจึ
งเป็
นไป
พระแม่
จงได้
ปรานี
ฯ ๔ คํ
า ฯ
ได้
เอยได้
ฟ ั
ง
นางมารโกรธพี
่
เลี
้
ยงสาวศรี
นํ
้
าตาคลอตาด้
วยปรานี
ให้
มั
ดตี
พี
่
เลี
้
ยงนางใน
นางนมพี
่
เลี
้
ยงเรี
ยงหน้
า
มึ
งไม่
นํ
าพาเอาใจใส่
ให้
เล่
นมี
ดเล่
นพร้
าผ่
าไม้
ตี
ให้
บรรลั
ยประเดี
๋
ยวนี
้
ฯ ๔ คํ
า ฯ เจรจา