Page 181 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๗๔
 คร ั ้ นถึงจึงขึ้ นบนแท่ นแก้ว ผ่องแผ้วปรีดิ ์ เปรมเหษมศรี
แล้วจัดแจงนักเทศขันที นางนมทั ้ งสี่พี่เลี้ยง
กํานัลนางมโหรีขับไม้ สํ าหร ับให้ขับกล่อมพระเนื้อเกลี้ยง
แม่มอบให่พระสังข์ทั ้ งวังเวียง ใครทุ่มเถียงจงเฆี่ยนฆ่าตี
นางถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ ยงร ักษา มิให้พระลูกยาเจ้าหมองศรี
จนพระชันษาสิบห้าปี ยังทวีความร ักอยู่ทุกวัน
นางค่ อยเคลื่อนคลายสบายใจ จะใคร่ ไปเที่ยวป ่าพนาสัณฑ์
เผอิญใจระทึกนึกผูกพัน คิดพร ั ่ นกลัวลูกจะหนีไป
อย่าเลยจะแสร้างแกล้งล่ อลวง อย่าให้ล่วงหมายคําสําคัญได้
ว่าไปช้าแล้วกลับมาเร็วไว ถึงจะหนีไหไม่พ้นกร
แม่จะไปป ่าเจ็ดราตรี พันปี จงฟ ังแม่สั ่ งสอน
บ่ อนํ้ าซ้ายขวาเจ้าอย่ าจร หอข้างหัวนอนเจ้าอย่าไป
สั ่ งลูกแล้วพลันมิทันช้า พร ั ่ งพร้อมทหารหน้าน้อยใหญ่
ออกจากพาราคลาไคล แปลงไปเป็ นยักษ์ฉับพลัน
ฯ ๑๔ คํา ฯ กราว
 คร ั ้ นมาถึงป ่าพนาลัย จับได้ช้างเสือเนื้อสมัน
ฟาดฟ ันล้มตายวายชีวัน ได้ห้าหกตัวนั ้ นไม่พอพุง
คร ั ้ นเหลือบเห็นช้างฝูงใหญ่ ดีใจฟาดด้วยกระบองผลุง
หักคอตายกลาดฟาดดังปุง ทหารหอบพะรุ งพะร ังมา
ฯ ๔ คํา ฯ เชิด
 วางกองไว้หน้าศาลาลัย แล้วนางไปสรงนํ้าที่เพิงผา
แล้วขึ้นนั ่ งบนบัลลังก์ศิลา เสวยศัตว์นานาทันที.
ฯ ๒ คํา ฯ เสมอ
มาจะกล่ าวบทไป ถึงองค์พระสังข์เรืองศรี
อยู่ไพชนอสุรี มีจิตคิดถึงอสุรา
เหตุไฉนไปไพรกรุ่นกรุ่น พระคุณไปไยที่ในป ่า
ว่าไปวันเดียวจะกลับมา ไม่เหมือนวาจาที่ว่าไว้
เหตุใดถ้อยคําฟ ั ่ นเฟือน คลาดเคลื่อนคืนวันหามั ่ นไม่
ตร ัสว่าจะไปคืนเดียวไซร้ เจ็ดวันจึ่ งได้กลับมา
คร ั ้ นว่าจะไปเจ็ดวัน กลับพลันวันเดียวไม่เหมือนว่า
ผิดแล้วถ้อยคําพระมารดา ดีร้ายจะมาต่อเจ็ดวัน
ห้ามไว้มิให้ไปที่ คร ัวไฟ อะไรจะมีอยู่ที่นั ่ น
ลับตาสาวใช้ลอบไปพลัน ได้เห็นสําคัญในทันที
ฯ ๑๐ คํา ฯ เพลง