Page 149 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๓๘
นอกจากนี้ พบว่า ตัวนางพิเศษแต่งยืนเครื่ องบางตัว ใช้ กระกระบังหน้ า แทนมงกุฎ
ส่ วนตัวนางกํ านัล นางยักษ์ สัตว์ ใส่หัวตามท้ องเรื่อง เช่น ม้า แมว
๒.๘ ส่วนประดับข้อมือ เป็ นกําไลแผง ทําด้วยผ้าป ักด้วยเลื่อมและลูกป ัด
๒.๙ ส่วนประดับข้อเท้า เป็นกําไลโลหะ
๓. ตัวตลก หรือตัวเบ็ดเตล็ด
ตัวตลก หรือตัวเบ็ดเตล็ด จะนุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อแขนสั ้ น มีผ้าคาดเอวผูกทับไว้ หาก
ต้องการเล่นบทใด ก็แต่ งเพิ่มเติม เช่น ฤาษี ก็หาผ้าลายเสือมาพัน สวมศีรษะฤาษี (ใช้ผ้าสีเหลือง
พระสงฆ์) เสนายักษ์ ใช้หัวยักษ์ เป็ นเทวดา ใส่เสื้อคลุยสีขาวคลุมและใส่ชฎา เป็ นต้น
ภาพที่ ๓๓ แสดงตัวตลก ภาพที่ ๓๔ แสดงตัวเบ็ดเตล็ด(ม้า)
การแต่งกาย ของละครชาตรีในป ัจจุบัน ไม่พิถีพิถันนัก บางคร ั้ งไม่สวมหัวใด ๆ ก็สามารถ
ออกแสดงได้ เครื่องแต่งกายละคร ผู้เป็ นโต้โผจะมีครบทุ กอย่าง ทั ้ งชฎา มงกุฎ และเครื่องสวมศีรษะ
ต่าง ๆ เครื่องแต่ งกายยืนเครื่องพระ นาง ผู้แสดง นํามาเฉพาะผ้านุ่งเท่านั ้ น (เนื่องจากขนาดตัว
ของผู้แสดงไม่เท่ากัน) สีที่ใช้สําหร ับเครื่องแต่งกาย ไม่เน้นใช้สีตามจารีตที่กรมศิลปากรทั ้ งหมดแต่
ยังคงมีหลักในการใช้สีอยู่ บ้าง สําหร ับตัวพระเอก นางเอก นิยมใช้ สีแดง เขียว เหลือง ส่วนพระรอง
นางรอง ตัวพ่อและแม่ใช้สีตามความพึงพอใจ ส่วนใหญ่เน้นสีสันฉูดฉาด ตระการตา เท่ านั้ น