๑๒๒
๕.๓.๒ เพลงหน้
าพาทย์
ที
่
ใช้
ประกอบการยกพล ใช้
บรรเลงในการตรวจพล หรื
อ
ประกอบการยกทั
พ เช่
น เพลงกราวใน ดั
งตั
วอย่
างบทละครเรื
่
อง สั
งข์
สิ
นศิ
ลป์
ขั
ย ตอน
พระสั
งข์
ศิ
ลป์
ชั
ย ไปตามหานางเกสรสุ
มณฑา ว่
า
สั
่
งพลางชมชิ
ดพิ
สวาส
แล้
วเสด็
จออกจากอาสน์
อั
นเลขา
ทรงเครื
่
องอลงกฏรจนา
มื
อขวาก็
จั
บเอาศิ
ลป์
ชั
ย
มื
อซ้
ายจั
บได้
กระบองแก้
ว
แล้
วสั
่
งเมี
ยร ั
กพิ
สมั
ย
ความร ั
กหนั
กหน่
วงเป็
นห่
วงใย
กอดจู
บลู
บไล้
แล้
วไคลคลา
เพลงกราวใน
๕.๓.๓ เพลงหน้
าพาทย์
ที
่
ใช้
ประกอบกิ
ริ
ยาเศร้
าโศก เสี
ยใจ
๕.๓.๓.๑ เพลงโอด ใช้
สํ
าหร ั
บ กิ
ริ
ยาการร้
องให้
อยู
่
กั
บที
่
อาจเป็
นนั
่
งร้
องไห้
ยื
นร้
องไห้
นอนร้
องไห้
ดั
งบทละคร เรื
่
อง สั
งข์
ทอง ตอนกํ
าเนิ
ดพระสั
งข์
นางจั
นท์
เทวี
โดนขั
บไล่
ฟ ั
งคํ
า
นางโศกซํ
้
าร ั
ญจวนหวนโหย
อนิ
จจั
งทั
้
งสนมาดนโดย
โพยภั
ยมิ
ให้
แก่
ใครมี
คิ
ดว่
าพอผลั
ดผ่
อนได้
เมื
่
อไม่
โปรดเกล้
าเกศี
ตามแต่
เวราของข้
านี
้
สาวศรี
อย่
าได้
ทุ
กข์
ทน
เพลงโอด
๕.๓.๓.๒ เพลงทยอย โอด ใช้
บรรเลงสํ
าหร ั
บประกอบกิ
ริ
ยาอาการเคลื
่
อนที
่
ร้
องไห้
หรื
อเดิ
นร้
องให้
ในเชิ
งการแสดง ตั
วละครจะเคลื
่
อนที
่
ไปอย่
างช้
า ๆ เพราะกํ
าลั
งโศกเศร้
าอาดู
ร
เช่
น ในบทละครเรื
่
อง ขุ
นช้
างขุ
นแผน ตอนนางวั
นทองส่
งพลายงาม ไปอยู
่
กั
บหลวงตาที
่
อยุ
ธยา
ในบทนั
้
น นางวั
นทองและพลายงาม ต่
างสะอึ
กสะอื
้
นรํ
่
าไห้
ด้
วยความอาลั
ยที
่
ต้
องพลั
ดพรากจากกั
น
หรื
อ บทละครเรื
่
องสั
งข์
ศิ
ลป์
ขั
ย ตอนสั
งข์
ศิ
ลป์
ชั
ยไปตามนางเกสรสุ
มณฑา เมื
่
อสั
งข์
ศิ
ลป์
ขั
ยได้
พบนาง
ศรี
สุ
พรรณ ว่
า
เมื
่
อนั
้
น พระสั
งข์
ศิ
ลป์
ชั
ยผู
้
รุ
่
งฟ้
า เห็
นอามาทรงโศกา แล้
วจึ
งกราบทู
ลพระ
เจ้
าอา จงสร่
างโศกาแสงศรี
ขอเชิ
ญเสด็
จจรลี
สุ
พรรณน้
องพี
่
จะช้
าใย ว่
าแล้
วเสด็
จไคลคลา สองนาง
กั
ลยาไม่
อยู
่
ได้
เสด็
จเดิ
นตามพระทรามวั
ย เดิ
นพลางสะอื
้
นให้
ตามมา
เพลงทะยอย โอด
๕.๓.๔ เพลงหน้
าพาทย์
ใช้
ประกอบการแผลงฤทธิ
์
บทละครชาตรี
หลายเรื
่
องที
่
ตั
วละคร มี
อิ
ทธิ
ฤทธิ
์
เพลงที
่
ใช้
ประกอบกิ
ริ
ยาการสํ
าแดงฤทธิ
์
หรื
อแสดงปรากฎการณ์
ที
่
เกิ
ดขึ
้
นโดย
ฉั
บพลั
น ดั
งนี
้
๕.๓.๔.๑ เพลงร ั
ว ใช้
สํ
าหร ั
บบรรเลงประกอบการแสดงอิ
ทธิ
ฤทธิ
์
ดั
ง
ตั
วอย่
างบทละคร เรื
่
องแก้
วหน้
าม้
า ตอนที
่
นางผี
โขมดแสดงฤทธิ
์
ว่
า