Page 110 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

ศิลปะการต่อสู้ป้ องกันตัวแบบไทย: คุณค่ าแท้และกระบวนการถ่ายทอด กรณี ศึกษาครูวิ ชิต ชี้ เชิญ
101
ต่ อมา ปี พ.ศ. 2511 -2512 ครู วิชิ ตได้ย ้ายไปสอนที่โรงเรี ยนวัดสามง่าม ซึ่ งเป็ นโรงเรี ยนระดับ
มัธยมศึ กษา การสอนนักเรี ยนทั้ งที่ โรงเรี ยนบ้านดอนกลางและโรงเรี ยนวัดสามง่ ามนี้ ครูวิชิ ตย ังคง
สอนกระบี่ กระบองเพื่อให้นักเรี ยนได้ออกแสดงและให้นักเรียนทําพิธีไหว้ครู เช่นที่ เคยปฏิบัติ
การสอนของครู วิชิ ต ชี้ เชิ ญนี้ สิ ่ งที่นักเรี ยนได้ รับนอกเหนื อจากทักษะกระบี่กระบองคื อ
ความผูกพันใกล้ชิดที่เกิดขึ้นระหว่างครู กับลูกศิษย์ที่เกิดจากการดูแลฝึ กซ้อมกระบี่กระบองและการให้
ความเป็ นกันเองกับนักเรี ยน โดยมีการทํากิจกรรมร่ วมนอกเหนือจากกิจกรรมในโรงเรี ยน เช่น การ
ออกไปจับหนู จับกบ ในท้องนากับนักเรียน ดังข้อมูลลูกศิษย์โรงเรี ยนอนันต์สุ นทรศึกษาต่อไปนี้
...ไปไหนไปกัน ครู พาไปขุดหนู ... ไปหาปลา ...ไปด้วยกันหมด
พวกที่เป็ นก็ไป ... ใครที่อยู่นาไหนก็เป็ นหัวโจกของนานั้ นเขาจะรู ้
ว่านํ้ ามาแล้ว ปลาขึ้นแล้ว...
ศิษย์ร.ร.อนันต์สุ นทรศึกษา
ความผู กพันใกล้ชิ ดระหว่างครู กับศิษย์แสดงให้เห็นได้จากการที่ เมื่อครู ไปบรรจุ ที่โรงเรี ยนบ้านดอน
กลาง กิ ่งอําเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม ซึ่ งอยู่ไกลจากวัดไร่ ขิ งมากลูกศิษย์กระบี่กระบองกลุ่มนี้ ก็
ตามไปเยี่ยมครู ไปอยู่ด้วยและคอยรับใช้ใกล้ชิ ดเท่าที่จะทําได้ ซึ่ งครู วิชิตแม้ไม่มีรายได้มากนักก็เต็ม
ใจดูแลลูกศิ ษย์ ให้ที่พัก ให้อาหารเท่าที่จะหาได้ ลูกศิ ษย์ต่างตอบแทนด้วยการช่ วยทํางาน ดังข้อมูล
จากลูกศิ ษย์โรงเรี ยนอนันต์สุ นทรศึกษาต่อไปนี้
...ไปหาครู กัน... คิ ดถึงกัน ...ครู ไปอยู่ดอนตูม ไกลมากเป็ นป่ า
เราจะไปอย่ างไร โบกรถมีเงินนิ ดเดียว... ไปอยู่กับครู ...ไม่บอก
ว่าไม่มีสตางค์ มีอะไรก็กินกันไป ครู มีข้าวสารหน่ อยนึ ง... เอ้า
ไปซื้ อกับข้าว...
ศิษย์ร.ร.อนันต์สุ นทรศึกษา
...พวกเราก็แบ่ งหน้าที่กันทํางาน กวาดหญ้า ล้างห้องนํ้ า ดู แล
ของครู รับรองของครู ไม่ มีหาย...ครู ไม่ ได้บอกให้เราดู แล แต่เรา
รู้ ว่าเป็ นของครู เราไม่แตะต้องและช่วยกันดู...
ศิษย์ร.ร.อนันต์สุ นทรศึกษา